مقایسه میزان رضایت از زندگی نوجوانان عادی و بزهکار در منطقه 5 شهر تهران

نوجوانی دورهای از ایجاد تغییرات جسمی، شناختی، اجتماعی- عاطفی، محیطی و یک دوره پویا و هیجانی، برای افراد است. بزهکاری از جمله رفتارهای ناسازگارانه ای است که از نوجوانان سر میزند. گرچه در نگاه اول بزه پدیده ای فردی به نظر می رسد ولی با توجه به پیامدهای سوء آن برای جامعه باید آن را از جمله آسیب های اجتماعی به حساب آورد. همچنین رضایت از زندگی یکی از مؤلفه های بهزیستی ذهنی است که نگرش و ارزیابی عمومی فرد نسبت به کل زندگی یا برخی از جنبه های آن مانند زندگی خانوادگی و تجربه آموزشی را در برمی گیرد. با توجه به اهمیت دوران نوجوانی و افزایش بزهکاری در سطح جامعه و مشکلات رفتاری که زندگی نوجوانان را تهدید می کند و نیاز به بررسی روش هایی که منجر به کاهش بزهکاری نوجوانان می شود، انجام پژوهشی جدید و به روز در این حوزه لازم و ضروری به نظر می رسد، هدف این پژوهش بررسی و مقایسه میزان رضایت از زندگی نوجوانان عادی و بزهکار می باشد. با توجه به اهداف پژوهش، طرحکاربردی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این تحقیق را نوجوانان عادی دبیرستان های منطقه 5 و نوجوانان بزهکار نگهداری شده در کانون اصلاح تربیت تهران درمحله شهرزیبا تهران می باشند. به منظور دستیابی به گروه هایی از آزمودنی ها که امکان تحلیل آماری مناسب فراهم سازد، با توجه به جدول مورگان 120 نفر برای این طرح انتخاب شده اند.که نوجوانان عادی به صورت تصادفی در دسترس و نوجوانان بزهکار نیز بر اساس میزان همکاری در کانون اصلاح و تربیت استان تهران انتخاب شدند . ابزار پژوهش پرسشنامه چندبعدی سنجش رضایت از زندگی در دانش آموزان هیوبنرMSLSS بود. نتایج حاصله از این پژوهش نشان می دهد که بین رضایت از زندگی نوجوانان بزهکار با نوجوانان عادی تفاوت وجود دارد و رضایت از زندگی پایین در نوجوانان تاثیر زیادی برگرایش به بزهکاری دارد

کلیدواژه ها:

رضایت از زندگی ، بزهکاری ، نوجوانان