بررسی نقش فضاهای غیر رسمی بر خلاقیت در طراحی دانشگاه هنر و معماری نمونه موردی:(دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل)

فضاهای غیر رسمی دانشگاه، عرصه تعاملات و روابط قوی احساسی و ادراکی دانشجویان تلقی می شود. در دانشگاه های کنونی ایران، تمام توجهات برنامه ریزان و طراحان معطوف به فضاهای درونی است و هیچگونه برنامه آموزشی مستقلی برای فضاهاهای باز و غیر رسمی در دانشگاه ها، برنامه ریزی برای طراحی و کیفیت بخشی به فضاهای باز صورت نگرفته است؛ لذا این بستر فاقد انسجام و هویت لازم بوده و به ارضای کامل نیازهای آموزشی، بازی و استراحت، یادگیری و خلاقیت دانشجویان نمی انجامد؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر ارتقاء کیفی فضاهای غیررسمی دانشگاه ها و بسترسازی آن جهت شکوفاسازی خلاقیت و نشاط سازی و سرزندگی آن برای دانشجویان می باشد. چرا که قرار دادن دانشجویان به خصوص در رشته هنر و معماری در محیطی سالم برای تعلیم و تربیت، بازی و ورزش و معاشرت و رشد حق اوست. اگر دانشجویان مجبور باشند در فضایی آموزش ببینند که حس جستجوگری شان را نابود کند و مانع رشد و خلاقیت آنها گردد، تلاش برای ارتقا کیفیت یادگیری، بی ارزش خواهد بود.رشد و ظهور خلاقیت بستگی به عواملی جز هوش و استعداد دارد. با توجه به اینکه بهره مندی و تجربه هر یک از این ویژگی ها درمحیط به مشخصات فردی و سابقه ذهنی افراد بستگی دارد تلاش شد تا الگویی برای طراحی محیطی دارای تنوع و تازگی و منطبق با اصول معماری ارائه گردد. هدف از پژوهش حاضر ارائه اصول و معیارهایی برای پرورش خلاقیت های محیطی دانشجویان به کمک طراحی معماری و منظر دانشگاه ها است. به این منظور روش تحقیق تحلیل محتوای متون در حوزه طراحی معماری و روانشناسی رشد و تحلیل معماری رایج در دانشگاه هنر و معماری کشور مورد استفاده قرار گرفته است.نتیجه تحقیق حاکی از آن است که طرح محوطه سازی ها، حیاط، معماری وجزئیات کف-ها، جداره ها و دیوارهای کلاسها، راهروها، سالن مبلمان داخلی و المان های معماری و ایجاد فضای سبز و آبنماها و ساخت کافی شاپ بهره گیری از عناصر کمک آموزشی به پذیر صورت متنوع، انعطاف پذیر ونظارت می توانند جشنوارهای از کنجکاوی، تخیل، تجسم، بازی سازی و در نهایت بروز خلاقیت دانشجویان مخصوصآ هنر و معماری پدید آورند.

کلیدواژه ها:

فضاهای آموزشی ، فضاهای غیر رسمی ، خلاقیت ، فرم ، فضا