بررسی تکنیکهای پرسشگری از متهمان، مطالعه موردی: مکالمات قضات استان فارس

دادگاه به عنوان یک رخداد گفتاری، گفتمان ویژه ای دارد که در آن، ماجرای یک جرم که قبلا0 رخ داده است، از طریق تعاملات شفاهی میان افراد حاضر در جلسه بازسازی میشود تا بر اساس آن و مدارک و شواهد موجود، واقعیت امر مشخص شود و حکم نهایی از طرف قاضی یا هیأت منصفه صادر شود (احکام نظام قضایی کشور). هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی انواع تکنیکهای پرسشگری در محاکمات دادگاه های استان فارس است. روش به کار رفته در این پژوهش، روش کیفی و از نوع تحلیل محتوا است. اما به جهت اطمینان بیشتر در امر نتیجه گیری از روش کمی نیز جهت تحلیل داده ها استفاده شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که مطرح کردن پرسشها با استفاده از کلمات پرسشی، با میانگین % 41/84 بیشترین میزان تعداد و درصد فراوانی را داشته است که این مسأله به این علت است که قاضی قصد دارد که از طریق آن، اعترافات را از زبان خود متهم بشنود. پس از آن، پرسشهای تقابلی نیز با میانگین % 38/26 نیز جزء پرسشهایی بوده است که بسیار پرکاربرد بوده است. صورت های خبری افتان نیز با میانگین % 19/90 جزء کم کاربردترین نوع پرسشهای مطرح شده در دادگاه ها بوده است.

کلیدواژه ها:

زبانشناسی حقوقی ، زبان ، برقراری ارتباط ، تحلیل مکالمه