تخصیص منابع مبتنی بر یادگیری تقویتی برای بهبود گذردهی در ارتباطات D2D سلولی
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 583
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_TJEE-50-3_016
تاریخ نمایه سازی: 4 آذر 1399
چکیده مقاله:
با توجه به تقاضای روزافزون برای پهنای باند شبکههای سلولی، همزیستی ارتباطات دستگاه به دستگاه با مشترکان مجوزدار شبکه سلولی میتواند به بهرهوری کارآمد از طیف مغناطیسی منجر شده و گذردهی شبکه را افزایش دهد. در این شیوه، منابع به نحوی میان مشترکان مجوزدار شبکه سلولی و زوج دستگاهها با ارتباط مستقیم به اشتراک گذاشته میشود که ضمن افزایش بهرهوری طیف فرکانسی، خللی در کیفیت سرویس کاربران مجوزدار ایجاد نشود. اغلب روشهای تخصیص منابع کنونی متکی به اطلاعات وضعیت کانال و بازخورد نرخ ارسال مشترکان شبکه سلولی هستند که این اطلاعات به شکل دقیق در دسترس نیست. در این مقاله، یک روش نوآورانه مبتنی بر یادگیری تقویتی برای تنظیم حالت کاری کاربران D2D و اختصاص طیف به گرهها پیشنهاد میشود که بدون نیاز به اطلاعات وضعیت کانال، منابع به شکل بهینه بین کاربران ارتباطات D2D و مشترکان شبکه سلولی تقسیم شده و گذردهی شبکه را بیشینه میسازد. ارزیابیهای انجام شده نشان میدهد که روش پیشنهادی علیرغم عدم دسترسی به اطلاعات وضعیت کانال و بازخورد نرخ ارسال مشترکان، به گذردهی نزدیک به حالت بهینه دست مییابد و نرخ قطعی آن بسیار نزدیک به حالت ایده آل است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
وصال حکمی
دانشکده مهندسی کامپیوتر - دانشگاه علم و صنعت ایران
سید اکبر مصطفوی
گروه مهندسی کامپیوتر - دانشگاه یزد
زیبا عارفی نژاد
دانشکده مهندسی کامپیوتر – دانشگاه علم و صنعت ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :