ترامتنیت در قرآن و نهج البلاغه (بامحوریت خطبه ی جهاد)

شناخت ارتباطات موجود بر یک متن در بین متون دیگر، به نوعی شناسنامه ای از معارف، مفاهیم و ... برای هر متن جدید فراهم می کند که می تواند مقام رشد، ارزش و شأن آن متن را طی فرایند های زمانی و مکانی، برای مخاطبین آن ارائه و ارزیابی کند. دو متن جاوید قرآن و نهج البلاغه به دلیل عظیم بودن معارف و نیز فنون بیان و قدرت اثر گذاری بر مخاطب، طی بررسی های تراگونگی متن، به نحوی آشکار می شوند که در هر قرنی از حضور بشریت؛ ترامتن هایی از آن دو، دروازه ای از معارف زبانشناختی را به دست صاحبان ادب خواهد رساند. این مقاله به روش کتابخانه ای به"ترامتنیت" دو کتاب مذکور با تحلیلات و توصیفات خود در خطبه جهاد، پرداختهاست . ترامتنیت(سرمتنیت، پیرامتنیت، فرامتنیت، بیش متنیت و بینامتنیت) به کمال در دو متن منتخب حاضر هستند.

کلیدواژه ها:

ترامتنیت ، قرآن ، نهج البلاغه ، بینامتنیت ، خطبه ی جهاد.