اصول و مبانی طراحی منظر کودکانه بر اساس خلاقیت

مفهوم طراحی برای کودکان .طراح را دچار دو گانگی میکند : ازسویی با موجودی به عنوان مخاطب روبروست که از دیداو ضعیف و ناتوان است و به مراقبت و توجه زیادی نیاز دارد و بسیاری از کارها را نمی تواند به تنهایی و بدون کمکبزرگترها انجام دهد . ازسوی دیگر موجودی در برابر او قرار دارد که از فطرت پاک انسانی برخوردار است .کودکی که هرلحظه در حال رشد است و هرروز چیزهای جدیدی می اموزد و شخصیتش در حال شکل گرفتن است این محیط تاثیربسزایی در رشد . شکوفایی و شکل گیری شخصیت دارد . معمار به عنوان طراح وظیفه دارد فضایی خلق کند که از همهلحاظ پاسخ گوی نیازهای کودک از جمله رشد ذهنی. عاطفی . هوشی . شخصیتی و اجتماعی باشد. هدف این پژوهششناخت کامل کودک به عنوان طراحی منظر کودک .سطح رشد و توجه به رابطه با محیط است. در حقیقت اگر طراحی رایک فرایند خلاقانه در پاسخ به طیف وسیعی از نیازهای انسانی و منظر را بخشی از محیط که در ان فعالیت اتفاق میافتد تعریف کنیم با در نظر گرفتن مبحث رشد به عنوان اصلی ترین بخش در روانشناسی کودک به سه مفهوم نیازها.فعالیت ها و رشد در برابر طراحی منظر و کودک می رسیم .این مقاله به بررسی رابطه بین سه مفهوم بالا می پردازد تا باارائه اصولی برای طراحی بستر مناسب برای فعالیت های کودک. زمینه لازم را برای دستیابی به ارضای نیازها و رشدهمه جانبه او در منظر فراهم اورد.

کلیدواژه ها:

اصول ، مبانی طراحی ، منظر کودکانه ، خلاقیت