تدوین شاخص های شهرسازی با هدف مصرف بهینه انرژی (گام اول: ارائه چارچوب و نقشه راه)

انرژی، اصلی­ترین نیروی اساسی زندگی بشر محسوب می­شود. امروزه انرژی به عنوان یکی از عوامل کلیدی برای شکل­گیری و پیشرفت جوامع صنعتی شناخته شده است. به­طوریکه میزان دسترسی کشورها به منابع گوناگون انرژی نشانگر پیشرفت و قدرت سیاسی اقتصادی آنان است. قیمت بالای انرژی و هزینه­های بسیار زیاد بخش سرمایه ای آن از یک طرف و رشد بی پروای صنعتی شدن جوامع و نیاز روزافزون آنها به انرژی از طرف دیگر، کشورها را بر آن داشته است که برای جلوگیری از مصرف بی­رویه و غیر بهینه انرژی و همچنین کاهش هزینه­های تولید و افزایش رفاه عمومی، سیاست­هایی را تحت عنوان بهینه سازی مصرف انرژی به مرحله اجرا درآورند.) ترازنامه انرژی، 1383: ص 354) در حال حاضر بسیاری از کشورهای در حال توسعه، سوخت مورد نیاز خود را از کشورهای دیگر تامین می­نمایند. هر چند ایران رتبه سوم دارندگان نفت و دوم گاز جهان را دارد ولی براساس پیش­بینی­های صورت گرفته با ادامه وضع فعلی تولید و رشد مصرف انرژی در کشور، ایران در اوایل قرن آینده هجری، به وارد کننده خالص انرژی تبدیل خواهد شد.(  ( 2014,http://ifco.ir فعالیت­های مختلف اقتصادی و تولیدی در کشور ما یکی از مصادیق اسراف در مصرف انرژی بشمار می­رود.  یکی از بخش­های مهم در این زمینه شهرسازی است که با بکارگیری روش­های مدیریت شهری و فنون طراحی و ساخت می­تواند صرفه جویی قابل توجهی در مصرف انرژی داشته باشد. علاوه بر این، انطباق با شرایط محیطی از اهداف بهینه­سازی مصرف انرژی محسوب می­گردد که شهرسازی سنتی ایران چنین انطباقی را بخوبی به نمایش گذاشته

کلیدواژه ها:

شهر ، بهینه سازی مصرف انرژی ، چارچوب ، برنامه ریزی استراتژیک ، مقیاس برنامه ریزی