تدوین معیار های مکان یابی ساختمان های بلند مرتبه در شهر ها

پدیده ­ی بلند مرتبه سازی در طی حیات خود همواره از سوی اندیشمندان گوناگون مسائل اجتماعی، اقتصادی و شهرسازی مورد انتقاد واقع شده است؛ اما همواره بنا به ضرورت ها، و نقاط قوت و پتانسیل های آن، روز به روز حضور بناهای بلندمرتبه در شهرها افزایش یافته است. این پدیده از سویی می تواند به بسیاری از مسایل شهری مانند کمبود زمین،کمبود مسکن و...... پاسخ دهد، اما از سویی دیگر خود پدید آورنده­ی مشکلات و نارسایی های دیگری است. در کشور­های توسعه یافته سعی شده برای بهره مندی از مزایای بلند مرتبه سازی و برای کنترل مسائل و مشکلات ناشی از آن بر اساس قوانین و مقررات کاربردی عمل کنند و پدیده را تحت کنترل بیاورند. در کشور ما ایران نیز این تلاش در قالب طرح های پژوهشی، مقالات، پایان نامه ها، ضوابط و دستورالعمل های تهیه شده طی دهه های گذشته ملموس است؛ لیکن عدم وجود نگرش جامع و عمع شمول در ابعاد اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی، مکانی-کالبدی باعث وجود کاستی ها و تناقض های بسیاری در مستندات موجود شده است. لذا در این پژوهش سعی شده است با رویکردی فراگیر و به عنوان گام نخست در بخش تدوین معیارهای مکانیابی، زمینه ای برای تهیه ضوابط کمی و کیفی فراگیر مربوط به ساختمان های بلند فراهم آید.

کلیدواژه ها:

معیار ، مکانیابی ، ساختمان بلند ، شهر