بررسی مقررات قطعات الحاقی ساختمان در آئین نامه های لرزه ای و ارزیابی موارد مربوطه در استاندارد 2800

زمین‌لرزه‌های گذشته نشان‌دهنده این امر بوده، که خسارات وارده به قطعات الحاقی می‌تواند خطرها و مشکلات جدی را برای سازه و ساکنان آن و همچنین برای کارایی و کاربری سازه ایجاد کند. علی‌رغم توجه ویژه‌ای که به طراحی سازه‌های مقاوم می‌شود، عدم توجه به اعضای غیرسازه‌ای، مانند سیستم‌های حرارت و تهویه، سیستم‌های لوله کشی ساختمان‌ها، آب‌گرم‌کن‌ها، آسانسورها، پله‌های برقی، سقف‌های کاذب، قفسه‌بندی‌ها، دیگ‌های بخار، نقاله‌ها، خسارات جبران‌ناپذیری از لحاظ جانی و مالی در پی خواهد داشت. خسارات وارده به قطعات الحاقی می‌توانند آسیب‌ها و تلفات بیشتری نسبت به خسارات سازه‌ای ایجاد کنند. خسارات ناشی می‌توانند خود را به شکل غیرمستقیم نشان دهند. در صورت وارد آمدن این خسارات به ساختمان‌های مهم شهر، کلیه عملیات نجات و امداد رسانی مختل خواهد شد. به علت اهمیت این‌گونه ساختمانها در خدمت‌رسانی و نقش کلیدی آنها در امداد رسانی، انتظار می‌رود که این ساختمان‌ها بدون وقفه بعد از زمین‌لرزه، قابلیت بهره‌برداری را داشته باشند. در نظر نگرفتن این موارد، می‌تواند منجر به تعطیلی این مراکز حساس شود. با تعیین کمبودهای موجود در اطلاعات کنونی، بررسی ضوابط موجود و بررسی روشهای تحلیلی و عددی موجود، پیشنهادهای لازم جهت اصلاح ضوابط استاندارد 2800 ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مقررات ساختمانی ، زلزله ها ، طراحی لرزه ای ، استاندارد 2800 ، اجزای غیر سازه‌ای