بررسی تحقیقات انجام‌شده برای استفاده بهینه از آوار ساختمانی و نقش کاهش تخریب در دارایی‌های بخش ساختمان

سرانجام روزی عمر ساختمانها به پایان می رسد خواه به دست انسان و خواه بر اثر وقوع سوانح از تخریب ساختمانها و مقادیر زیادی آوار به دست می آید جنس این آوارها از جنس همان مصالحی است که در ساخت و سازهای متداول مورد استفاده قرار می گیرد و کیفیت آنها تا حدود زیادی بستگی به عمر و شرایط استفاده از ساختمانها  دارد. شیوه متداول برای دفع آوارهای ساختمانی انتقال آنها به بیرون از شهر و دفع در جاهایی است که از طرف شهرداری تعیین می شود معمولا از آنجا که استفاده از مصالح بازیافتی و مستعمل در فرهنگ ما پذیرفته شده نیست لذا هنگام تخریب ساختمانها نیز به سالم بیرون آوردن آنها توجهی نشده و با پتک و کلنگ آنها را نابود می کنند و به صورت درهم برای دفع می فرستد گرچه فراوانی مواد اولیه برای تولید مصالح نیز بر گسترش این روش ها تاثیر دارد بدین صورت هرسال حجم زیادی از سرمایه های ملی به هدر می رود. این گونه دفع و با توجه به فراوانی تخریب و حجم بالای آوارها موجب می شود که در آینده نه چندان دور شهرها با مشکلات زیست محیطی مواجه شوند.

کلیدواژه ها:

آسفالت ، راه سازی ، ساختمان ها ، طرح اختلاط ، بازیافت ، عمل آوردن ، تهران ، آزمایش ، تخریب ، نخاله ساختمانی ، مصالح بازیافتی ، سنگدانه بازیافتی ، خرده شیشه ، خرده آجر ، آلودگی محیط زیست ، جنبه‌های اقتصادی ، اروپا