بررسى ملاتهای تعمیری خاص سازگار با شرایط اقلیمى مهاجم
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
در سالهای اخیر، آسیب دیدگی ناشی از خوردگی و … در سازه های بتنی، بخصوص در سواحل جنوبی کشور به طور بی سابقه ای افزایش یافته است. از آنجایی که برخی از آنها با صرف هزینه هنگفت ساخته شده و از اهمیت زیادی برخوردارند، تعمیر و تامین دوام و پایداری اینگونه سازه ها در عمر مفید نیاز به انتخاب سیستم های مناسب برای تعمیر دارد. به منظور اصلاح ملات های تعمیری با استفاده از مواد پلیمری و بهینه سازی طرح اختلاط به منظور سازگاری در شرایط محیطی مهاجم، پروژه «بررسی ملاتهای تعمیری خاص، سازگار با شرایط اقلیمی مهاجم» تصویب و به مرحله اجرا رسید. سیستم های مورد استفاده در تعمیر سازه های بتنی (شامل نوع مواد و روش تعمیر) تابع عمق و وسعت آسیب دیدگی می باشد. بطورکلی مواد تعمیری به سه گروه پایه سیمانی اصلاح شده با پلیمر و رزینی تقسیم می شوند. معمولا ملات های رزینی یا پلیمری برای ضخامت و وسعت بسیار کم تعمیر مورد استفاده قرار می گیرد و ملاتهای سیمانی و سیمان اصلاح شده با پلیمر برای ضخامت کم و وسعت متوسط قابل استفاده می باشد. چنانچه ضخامت و وسعت تعمیر در حد قابل ملاحظه باشد، باید از سیستم شاتکریت پلیمر استفاده شود. باتوجه به سیستم های مختلف مصالح تعمیری، عملکرد مواد تعمیری «پایه سیمانی» و «پایه سیمانی اصلاح شده با پلیمر» برای تعمیر سطحی در شرایط آزمایشگاهی و شبیه سازی شده با محیط خلیج فارس در کوتاه مدت قبلا در مرکز مورد بررسی قرار گرفته است. در این پروژه بتن های تعمیری اصلاح شده و مقاوم در شرایط اقلیمی مهاجم در محیط آزمایشگاهی و شبیه سازی شده با محیط خلیج فارس در کوتاه مدت (دو ساله) مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. بطور کلی انتخاب صحیح مواد وقتی میسر است که شناخت کافی از خواص مواد متفاوت کسب گردد. این شناخت کمک می کند تا انتخاب مواد نه تنها بر اساس خواص مورد نظر انجام شود، بلکه سازگاری مواد تعمیری با بتن پایه نیز تامین گردد. در این پروژه، خواص مواد پایه سیمانی اصلاح شده با لاتکس، که امروزه مهمترین ماده پلیمری اصلاح کننده مواد پایه سیمانی محسوب می شود، بررسی شده است. مقاومت کششی به عنوان یک خاصیت مهم مواد تعمیری که باید تمام تنش های کششی را تحمل کند، اندازه گیری شده است. همچنین مدول الاستیسیته به عنوان یک عامل مهم سازگاری با بتن پایه مورد بررسی قرار گرفته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان