ارائه الگویی برای اولویت بندی پروژه های توسعه زیرساخت های حمل و نقل جاده ای با رویکرد توسعه پایدار

تسریع در دستیابی به اهداف اقتصادی و غیراقتصادی به‌ویژه اهداف توسعه‌ی پایدار استان بوشهر عملاً در سایه‌ی تخصیص بهینه‌ی منابع موجود امکان‌پذیر است، ازنظرتئوریک در یک بازه‌ی زمانی طولانی اعتبارات موردنیاز برای انجام کلیه پروژه‌هایی که امروز مصوب شده و یا حتی ساخت آن‌ها آغازشده است، تأمین خواهد شد؛ بنابراین خیلی راحت و به‌صورت تصادفی می‌توان پروژه‌ها را آغاز کرد و خاتمه داد. اگر به لیست پروژه‌های نیمه‌تمام و پروژه‌هایی که در حال تکمیل فاز مطالعاتی هستند دقت شود، مشاهده می‌شود استان با حداقل 16پروژه (فقط در بخش جاده) سروکار دارد و بر مبنای مفهوم ارائه‌شده در سطور قبل و اولویت‌بندی به‌صورت تصادفی، عملاً تعداد حالاتی که می‌توان پروژه‌ها را جهت دریافت منابع اولویت‌بندی نمود (طبق قانون احتمال و فرآیندهای تصادفی) عبارت است از  ! 16یا به عبارت دقیق‌تر کمی بیش از بیست هزار میلیارد حالت مختلف، از این زاویه دید، می‌توان این‌گونه بیان کرد که هدف این پروژه انتخاب یک حالت از بین این تعداد بی‌شمار حالات اولویت‌بندی است که شرایط بهینه‌ را برای استان فراهم نماید. لذا در این پروژه در وهله‌ی نخست و با توجه به اهداف و چرایی طرح این پروژه (دستیابی به توسعه‌ی پایدار در سایه‌ی استفاده بهینه از منابع موجود) و بر مبنای تجارب جهانی از یک طرف، و قوانین و سیاست‌های راهبردی کشور و اسناد توسعه‌ی استان از طرف دیگر اقدام به شناسایی و یا طراحی شاخص‌هایی جهت اولویت‌بندی پروژه‌های راه‌سازی گردید، در فاز بعدی و نهایی این پروژه با استفاده از مدل AHP اولویت‌بندی‌ پروژه‌های راه‌سازی استان صورت می‌گیرد. روش کلی کار به این شکل است که: از میان شاخص‌های پیشنهادی فوق (پس از جمع‌آوری نظر نخبگان و تعیین وزن و درجه اهمیت هر شاخص) مهمترین این شاخص‌ها انتخاب می‌گردند، سپس در ارتباط با هر یک از پروژه‌ها ، شاخص‌های مربوطه اندازه‌گیری شده و در نهایت برمبنای وزن و امتیاز هر شاخص ، وزن و درجه‌ی اهمیت هر پروژه مشخص شده و اولویت آن (نسبت به سایر پروژه‌ها) پدیدار می‌شود.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، اولویت بندی ، زیرساخت های حمل ونقل جاده ای