طرح تحقیقاتی تدوین ضوابط و معیارهای مکان یابی و طراحی مجتمع های اداری، با نگاه به تجربیات جهانی

می توان گفت روشن ترین رویکرد دولت ها در مقیاس کلان جامعه، تامین رفاه عمومی است. مجموعه های اداری (که غالبا در ایران دولتی بوده اند) و مناسب سازی آنها، بستر مناسبی است که می تواند بیانگر تلاش های دولت در تامین رفاه همگانی باشد. اکنون نظام دولتی در ایران می کوشد وظایف و مسیولیت هایش را تا حد امکان به بخش خصوصی واگذار کند و نقش خود را به راهبری و جهت دهی به سیاست های کلان کشور محدود کند. اما با توجه به پیشینه طولانی نظام دولتی در ایران که همواره مهار اصلی اقتصاد و تصمیم گیری ها را دردست داشته است، حرکت به سمت خصوصی سازی گاهی کند و با احتیاط صورت می گیرد. در سال های اخیر، رویکردهایی تک بعدی به ایجاد مجتمع های اداری وجود داشته که ساخت اینگونه مجتمع ها را در کشور مورد توجه و اقبال مسیولین قرار داده است؛ لیکن تجربه سال های اخیر نشان داده که برخی از این مجموعه ها با مسایل و مشکلاتی دست به گریبان هستند. بعضی از تنگناهای موجود، به ظرفیت سنجی و امکان سنجی استقرار این مجموعه ها در مناطق مختلف کشور باز می گردد. برخی از این مجموعه ها در مناطقی مستقر گردیده اند که توان و کارایی لازم را دارا نبوده اند. همچنین برخی دیگر از مسایل و مشکلات در زمینه طراحی و برنامه ریزی بوده و استفاده از الگوریتم های فرسوده دوران مدرنیسم که جایگاه روحی-روانی انسان در ارتباط با محیط پیرامونش را در نظر نمی گیرد. اهداف پژوهش: تدوین ضوابط مکان یابی، برنامه ریزی و طراحی شهری برای ملاک عمل قرارگرفتن طرح های توسعه و عمران و طرح های جامع و تفضیلی و یا اساسا طرح های توسعه شهری، این پژوهش این قابلیت را دارد که مورد استفاده نهاد هایی از قبیل شهرداری ها، سازمان های مجری تاسیسات عمومی شهری، محققین در زمینه های مرتبط و ... قرارگیرد، دستیابی به ضوابطی جهت مکان یابی و امکان سنجی استقرار مجتمع های اداری با توجه به نوع کاربری ها، اندازه و وسعت مجموعه با توجه به گروه های جمعیتی تحت پوشش، مقیاس ارایه خدمات و نتایج طرح های جامع شهری و ... امکان تشخیص نقاط قوت و ضعف مجتمع های اداری موجود جهت اصلاح و بهینه سازی آنها و امکان تشخیص ضرورت توسعه مجتمع های اداری در شهرها. نتایج مورد انتظار از پژوهش: تدوین ضوابط مکان یابی، برنامه ریزی و طراحی شهری جهت استفاده در طرح های توسعه و عمران و دستیابی به ضوابطی جهت مکان یابی و امکان سنجی استقرار مجتمع های اداری با توجه به نوع کاربری ها، اندازه و وسعت مجموعه با توجه به گروه های جمعیتی تحت پوشش، مقیاس ارایه خدمات و نتایج طرح های جامع شهری و ...