طرح تحقیقاتی مستندسازی آثار ارزشمند معماری معاصر مبتنی بر هویت (از طریق همکاری با دانشگاه ها و برگزاری مسابقه عکاسی)

دستیابی به معماری مطلوب، نمی تواند با بی اعتنایی به تجارب موجود محقق شود، چرا که این تجارب بخش عظیمی از سرمایه تاریخی و فرهنگی ملت ما محسوب می شود که شاید نگاه ظاهربین و عوامانه، آن را به چشم سرمایه نبیند اما اگر موشکافانه در معماری و شهرسازی امروزمان نظری مدبرانه نیفکنیم لاجرم محکوم هستیم که شاهد تکرار معضلاتی باشیم که امروزه گریبانگیر معماری و شهرسازی ماست و بدون شناخت این سرمایه و اندوخته، ترسیم برنامه ای برای آینده معماری کشور ممکن نیست. این پروژه در راستای اهداف ترویجی مرکز و با هدف مستندسازی، شناسایی و حفظ بناهای ارزشمند معماری معاصر به منظور احیای هویت ایرانی-اسلامی در کشور تدوین شده و در چشم انداز نهایی، به دنبال گردآوری و تدوین اطلاعات برای انتشار مجموعه ای با ارزش از اسناد و مدارک ابنیه منتخب معماری معاصر ایران با موضوعات خاص به همراه تجزیه و تحلیل این آثار می باشد که در گام نخست خود که صرفا در قالب مسابقه عکاسی مطرح می شود، به موضوع خانه می پردازد، در گام نخست، خانه به عنوان موضوع مستندسازی انتخاب شد. چرا که خانه، مکانی است که اولین و بنیادی ترین نهاد اجتماعی که همانا خانواده باشد در آن شکل می گیرد و تک تک افراد ساکن در آن تحت حمایت یکدیگر قرار می گیرند. برای خانه معنایی فراتر از یک بنا متصوریم مامنی که تقریبا همه ما آن را می شناسیم و با زیر و بم آن آشناییم چونان که تن و پیرهن، جسم و جان. چرا که از میان فضاهای پیرامون مان، نزدیک ترین فضای مرتبط با آدمی است که بطور روزمره از آن تاثیر می پذیرد و بر آن تاثیر می گذارد. خانه، جایی است که اولین تجربه های بی واسطه با فضا در انزوا و جمع در آن صورت می گیرد. خلوت با خود، همسر، فرزندان و دیگران همه و همه بی تعرض غیر در آن ممکن می گردد و نخستین مکانی است که احساس تعلق فضایی را در آن تجربه می کنیم. اهداف پژوهش: باز کردن دریچه ای تازه در عکاسی معماری که از مهجورترین گونه های عکاسی در ایران به شمار می رود، شناسایی ظرفیت هایی کنونی معماری کشور به منظور ارایه چشم اندازی روشن از تجربیات معاصر، شناسایی بناهای معاصر واجد ارزش از دیدگاه هویت در معماری و تزریق امید به جامعه معماری و شهرسازی، ایجاد شور و نشاط علمی در جامعه معماران و تشویق و ترغیب دانشجویان و معماران جوان به جستجوی معماری متناسب با فرهنگ، فراهم آوردن زمینه اولیه جهت برنامه ریزی برای مستندسازی آثار ارزشمند معماری و ایجاد بستری جهت آسیب شناسی معماری معاصر ایران و یافتن راهکارهای مناسب جهت اصلاح روند کنونی و ارتقای آن مبتنی بر مولفه های هویتی. نتایج مورد انتظار از پژوهش: دستاورد اصلی و نهایی این طرح، مستندسازی است. اینطور بنظر می رسد که به طور ساده مستندسازی یک اثر معماری یا شهری یعنی معرفی علمی و دقیق آن؛ معرفی با کمک اسناد و مدارک ترسیمی به گونه ای که خصوصیات کالبدی، عملکردی، اجتماعی آن منعکس گردد و به فرض شخصی که در ونیز زندگی می کند و امکان بازدید از ارگ بم برایش مقدور نیست بتواند از طریق مستندسازی با کم و کیف این اثر تاریخی آشنا شود و در مقیاسی کلان تر، ترویج و شناساندن فرهنگ و تمدن غنی ایران زمین به جهانیان از این طریق امکان پذیر است. مستندسازی تنها شامل نقشه های برداشت شده از یک بنا نیست بلکه یک عکس به تنهایی، خود نوعی مستندسازی است. مستندسازی درست، پایه و اساس تجزیه و تحلیل خواهد بود. تحلیل و بررسی آثار معماری موجود، ایده های بکری را شکل می دهد که در گذر زمان، معماری آینده را به وجود خواهد آورد. لیکن برای تحقق این مهم، نخست باید بر اساس معیارهایی مشخص، به شناسایی آثار ارزشمند پرداخت که تعیین این معیارها و قضاوت در خصوص ارزشمند بودن آثار از دیدگاه هویت معماری نیز، از آنجا که خود موضوعی حساس و چالش برانگیز است، نیازمند یک برنامه ریزی دقیق و حساب شده می باشد.