ضوابط مکان یابی و بلند مرتبه سازی و تکمیل ضوابط طراحی و اجرا در شهرها بر حسب اولویت و ضرورت

بلندمرتبه‏سازی از اوایل دهه 1370 در ایران مورد توجه قرار گرفت و به سرعت بر شمار چنین ساختمان‏هایی در شهر تهران افزوده شد. توجه به امر بلندمرتبه‏سازی اساساً در پاسخ به ضرورت‏هایی صورت می‏پذیرد. نیاز و تقاضای بالا برای ساختمان و مسکن عملاً زمینه اصلی چنین گرایشی تلقی می‏شود که به دنبال محدودیت در عرضه زمین و یا عدم انطباق تقاضا برای زمین با عرضه آن در نواحی مختلف یک شهر، توجه به ساخت در طبقات، افزایش تراکم و بلندمرتبه‏سازی را توجیه می‏سازد. مسائل مربوط به بلندمرتبه‏سازی متاسفانه در ایران به همراه مسائل سیاسی هم‏پیوند با آن موجب شد که به درستی شناخته نشود و مسائل آن به طور فنی و حرفه‏ای مورد بررسی قرار نگیرد که جای چنین برخوردی هنوز خالی است و بررسی علمی و فنی در ایران زمینه لازم را می‏سازد. اهداف پژوهش: هدف این مطالعه بررسی مسئله برج‏سازی در کشور به ‏ویژه در شهرهای بزرگ است. بررسی علل توجه بدان و همچنین دلایل رشدیابی و رواج این امر، از زمینه‏های اصلی بررسی حاضر می‏باشد. تدوین ضوابط و مقررات لازم جهت مکان یابی برج‏ها به‏ منظور جلوگیری از مسائل و تبعات برج‏سازی، از اهداف عمده این بررسی تلقی می‏شود. نتایج و دستاوردها: به‏ دلیل اینکه هدف اصلی در این طرح پژوهشی نظام‏مند کردن بلندمرتبه‏سازی و رعایت حقوق همسایگان و تقلیل اثرات منفی آن بوده است، در این رابطه تحقیق ادامه پیدا کرده تا به ‏صورت پایلوت در بعضی از شهرها تطبیق داده شود و بلندمرتبه‏سازی به ‏صورت ضوابط و مقررات تدوین شود.

کلیدواژه ها:

بلندمرتبه سازی ، تراکم ، ضوابط ، ضوابط طراحی ، ضوابط مکان یابی ، طراحی ، مسکن ، اجرا ، شهرها