طرح شهرسازی مشارکتی در خصوص مدیریت شهری (U.M.P)

ضرورت انجام تحقیق بر پایه‏ دو عامل قابل تبیین است، یکی نیاز سیاست‌ها و برنامه‌های توسعه‏ کشور و دیگری چشم‏اندازها و جریان‏های بین‏المللی در زمینه‌های مورد بحث. بدین معنا که انگیزه‌های درون کشوری که تبلور آن در برنامه‌های توسعه مشاهده می‌شود، حکایت از آن دارد که برنامه‌های دوم و سوم توسعه اقتصادی-اجتماعی ایران یکی از اهداف مهم خود را تشویق مشارکت مردم در کلیه‏ امور، از جمله مسائل مربوط به مدیریت و توسعه‏ شهر و عمران آن اعلام کرده و برداشتن قدم‌های لازم را برای کنترل و هدایت پیوسته‏ اجرای آن وظیفه خود عنوان نموده است که این اصل در تدوین برنامه‏ سوم توسعه با تأکید بیشتر مد‏ نظر قرار گرفته است. ضرورت دیگر که متوجه این طرح تحقیقاتی بوده است ناشی از گزارش‏های ملی اسکان بشر است که کشور ایران نیز مستمراً در آن شرکت می‌کند و در تدوین گزارش ملی اسکان بشر (Habitat II) نیز به زمینه‌های تحقق مشارکت مردم جهت توسعه و مدیریت شهری اشاره شده است که اصلاح مدیریت و برنامه‌ریزی شهری و ارتقای ظرفیت‌های اجرایی شهرداری‏ها، واگذاری مدیریت شهر به مدیران منتخب، حرکت به سوی خودکفایی با تشکیل شوراهای اسلامی، تجدید‏نظر در چارچوب و روندهای قانونی، برپایی سیستم مدیریت جدید در دولت‌های محلی، تضمین منابع درآمدی برای شهرداری‌ها از طریق نظام‌های مالیاتی محلی و آماده کردن و تصویب برنامه‌های توسعه‏ شهر (طرح‌های هادی، جامع، تفصیلی و...) در سطح محلی، استانی و سایر موارد از جمله این زمینه‌ها بوده‌اند. اهداف تحقیق به ‏صورت زیر قابل تعریف می‌باشد: آسیب‏شناسی و ریشه‏یابی مشکلات برنامه‌ریزی توسعه‏ و مدیریت شهری در ایران از دیدگاه برنامه‌ریزی و مدیریت غیر متمرکز، تعیین جایگاه کنونی نظام برنامه‌ریزی توسعه و مدیریت شهری در ایران در مقایسه با دیگر کشورهای جهان از لحاظ تقویت حکومت محلی، مشارکت مردمی و تمرکززدایی فعالیت‌های شهری، ارائه‏ چارچوبی مناسب به منظور بازساماندهی ارتباطات سطوح مختلف برنامه‌ریزی و مدیریت شهری در راستای تقویت حکومت‌های محلی و مشارکت مردمی، ارائه‏ فرایند پیشنهادی برای شهرسازی مشارکتی به منظور تهیه، بررسی و تصویب طرح‌های توسعه‏ شهری، ارائه‏ فرایند و مراحل تمرکززدایی به منظور دستیابی به شهرسازی مشارکتی، ارائه‏ سازوکارهای قانونی، تشکیلاتی و اجرایی به منظور رسیدن به شهرسازی مشارکتی، ارائه‏ شیوه‌های قابل استفاده به منظور ایجاد و تعمیق شهرسازی مشارکتی در امر مدیریت و برنامه‌ریزی توسعه‏ شهری. نتایج و دستاوردها: خط‏ مشی و سیاست‏های پیشنهادی در راستای تحقق شهرسازی مشارکتی عبارت خواهد بود از: تلاش نهادهای محلی (شورا و شهرداری) در جهت تشکیل، سازماندهی و مشارکت نهادهای غیر دولتی در امر برنامه‏ریزی شهری، افزایش میزان آگاهی، جلب اعتماد و جذب مشارکت مردمی در امر برنامه‏ریزی شهری و سیاست افزایش انعطاف‏پذیری تشکیلات شهرداری در جهت جذب مشارکت مردمی و نهادهای غیر دولتی.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی عمران شهری ، برنامه ریزی فضایی ، حکومت های محلی ، شهرسازی ، شهرسازی مشارکتی ، طرح ، طرح آمایش سرزمین ، طرح کالبدی ملی ، طرح کالبدی منطقه ای ، مبانی قانونی ، مدیریت ، مشارکت مردم ، نظام مدیریت شهری