راهکارها و سازوکارهای افزایش عبور کالا و مسافر از کشور؛ ترانزیت (فاز اول)

موقعیت جغرافیایی سیاسی ـ اقتصادی کشور ما از جمله ی موقعیت های منحصر بفرد است. عبور کریدورهای بین المللی نظیر تراسیکا، شبکه آسیایی و شبکه اکو از داخل یا مجاورت کشور از جمله این فرصت های بزرگ است. از طرف دیگر خاورمیانه موقعیت ویژه ای برای عبور تبادلات تجاری غرب و شرق دارد که خود فرصت دیگری برای کشور ما فراهم می سازد. کشورهای مشترک المنافع شمالی و نیاز مبرم آنها به ارتباط با آب های آزاد و کشورهای جنوب خلیج فارس دیگر موقعیت کشور است. اهمیت ترانزیت با توجه به ذکر آن در دو سند سیاستی کلی نظام (سیاست های کلی نظام در بخش حمل و نقل و سیاست-های کلی نظام در بخش اشتغال) بیشتر روشن می شود. در واقع در سیاست های کلی نظام در بخش اشتغال یکی از راه های درآمدزایی کشور و برون رفت از اتکا به نفت، ترانزیت معرفی شده است. نوسانات آمار ترانزیت از کشور (جاده ای و ریلی) و فاصله زیاد عملکرد با پتانسیل موجود برای کشور چالش مهمی است که سازمانها و نهادهای متعددی در کشور را به بررسی آن واداشته است. از این جمله بنظر می رسد طرح های تدوین شده کمتر با ملاحظه مسائل اجرایی روزمره ترانزیت بوده است. بنابراین ضرورت یک کار تیمی متشکل از تخصص های متنوع که دارای تجربه در سازمان های مختلف بوده اند برای ارتقاء این امر الزامی است. در این زمینه پژوهش های مختلف آمارهای بسیار بزرگی را از پتانسیل کشور برای عبور کالا از کشور نشان می دهند، که در ارقام عملیاتی کنونی در مقایسه با آن بسیار ناچیز است. شرح عملیات پروژه این پروژه به صورت زیر است: 1. بخش اول: تعیین توان ترانزیتی کشور و گلوگاه های سخت افزاری و نرم افزاری 2. بخش دوم: تهیه بانک نرم افزاری اطلاعات ترانزیت 3. بخش سوم: بررسی و مقایسه کریدورهای رقیب با نگاه سخت افزاری و نرم افزاری 4. بخش چهارم: ارایه پیشنهادات و راهکارهای اجرایی

کلیدواژه ها:

ترانزیت ، مسافر ، راهکار ، کالا