مطالعه خاک‌های مسئله‌دار در ایران و ارائه راهکارهای بهسازی

خاک‌های مسئله دار، خاک‌هایی هستندکه در پروژه‌های عمرانی مشکلات فنی و مهندسی زیادی برای پی ساختمان‌ها به وجود آورند. امروزه برای تثبیت، به غیر از مواد تثبیت کننده سنتی، از تثبیت کننده هایی در ابعاد نانو نیز استفاده می‌شود. با توجه به این که در ایران یکی از مشکلات تثبیت خاک ها برای پروژه‌های بزرگ، خصوصاٌ ساخت و ساز، خاک مساله دار رسی می‌باشد، با استفاده از تکنولوژی نانو نظیر مواد نانو پلیمر نیز می‌توان ویژگی‌های مهندسی این نوع خاک راتغییر داد. در این تحقیق سعی شده با ارائه روش‌های علمی و آزمایشگاهی و استفاده از استانداردهای بین المللی روش تثبیت خاک ماسه رس دار با ماده سنتی آهک و ماده شیمیایی پلی وینیل استات، انجام ونتایج با یکدیگر مقایسه گردیده و بهترین روش جهت تثبیت این نوع خاک در پروژه‌های عمرانی ارائه گردد. به منظور بررسی تاثیر آهک و نانو بر روی خاک مسئله دار رسی، ابتدا مقدار مشخصی از خاک واقع در محل ساختگاه مورد مطالعه، نمونه برداری و آزمایش گردید. جهت شناسایی دقیق اثر مواد افزودنی بر روی خاک مورد نظر، آزمایش‌های آزمایشگاهی متناسب با اهداف تحقیق شامل آزمایش های شاخص و مکانیکی بر روی خاک با درصدهای مخلوط 2، 4، 6 و 8 درصد آهک و 2، 4 و 6 درصد نانو انجام گردید. بر اساس نتایج دانه بندی، خاک مورد بررسی از نوع ماسه رسی((SC می باشد. نتایج نشان می دهد، جهت تثبیت خاک ساختگاه مورد نظر، بهترین ماده افزودنی آهک به میزان 6 درصد و ماده نانو به میزان 4 درصد می باشد. بر اساس نتایج این تحقیق، آهک عملکرد بهتری نسبت به ماده نانو پلیمر در این ساختگاه، دارد.

کلیدواژه ها:

پلیمر ، آهک ، آزمایش تک محوری ، بهسازی خاک ، آزمایش برش مستقیم