بررسی و ارزیابی سیستم‌های بتنی مورد استفاده در ساخت لوله‌ها و تاسیسات شبکه جمع‌آوری، انتقال و تصفیه فاضلاب شهری و تحقیقات آزمایشگاهی به منظور افزایش دوام سازه‌ها و تاسیسات بتنی در برابر خوردگی ناشی از فاضلاب

هدف از اجرای این پروژه جلوگیری از اثر تخریبی فاضلاب بر لوله های بتنی و ارائه روش ساخت بتن با دوام در مقابل خرابی شیمیایی و میکروبیولوژی ناشی از اثر فاضلاب شهری و تدوین دستورالعملهای  اجرایی تولید بتن مورد مصرف در شبکه های فاضلاب شهری می باشد. با در نظر گرفتن رشد و احداث سریع سیستم های فاضلاب در شهرهای مختلف ایران، شناخت فرایند خرابی شیمیایی و میکروبیولوژیک ضرورتی اجتناب ناپذیر می باشد. ‌تهاجم اسیدی ، سولفوری و باکتری ها از مهمترین عوامل تخریب لوله های بتنی انتقال فاضلاب هستند. این فعالیت ها نه تنها سبب انبساط و تخریب بتن می شوند بلکه خوردگی اسیدی بتن و میکروبیولوژیک آرماتور را نیز به دنبال خواهند داشت. در این پروژه، با توجه به تحقیقات انجام شده در کشور آلمان و همچنین نتایج کارهای مقدماتی در مرکز، روی طرح نوعی بتن متراکم و مقاوم در برابر اسید، بررسی انجام می پذیرد. اساس طرح این بتن استفاده از مصالح سنگی با دانه بندی خاص و سیمان با مشخصات معین می باشد، بگونه ای که ضمن افزایش دوام در برابر تهاجم انواع مواد مهاجم (خصوصاً اسید)، مصرف سیمان نیز تا 50%  در مقایسه با بتن هایی با همان مقاومت کاهش پیدا می نماید.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، بتنی ، خوردگی ، دوام