تهیه ضوابط طراحی و اجرای تراورسهای بتنی سوزن

تراورس یکی از اجزای روسازی خطوط ریلی می‌باشد که بین ریل و بالاست قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر می‌توان تراورس را تکیه‌گاهی برای ریل و عاملی جهت انتقال و توزیع بار بر روی بالاست دانست. شناخت تراورس و مشخصات فنی و عمومی انواع آن و آگاهی از مبانی تحلیل و طراحی این جز از روسازی ریلی، از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد. از سال ها پیش تراورس های مورد استفاده از راه آهن از انواع چوبی، بتنی، فلزی و در سالهای اخیر کامپوزیتی تولید می شدند. یکی از بحرانی ترین نقاط روسازی ریلی از نظر سازه ای و بهره برداری تقاطعات و انشعابات می باشند، که در این نقاط مشکلاتی همچون شکست ریل و تراورس(اجزاء روسازی) و خروج از خط قطار های در حال عبور به وفور مشاهده و ثبت گردیده است. به عنوان یکی از مشکلاتی که در سال های اخیر در راه آهن کشور در این زمینه با آن روبه رو بوده است می توان به نداشتن طرحی بهینه و ملی برای تراورس بتنی سوزن اشاره کرد. این پروژه در راستای رفع این مشکل طرح و اجراء گردیده است. با توجه به اهمیت کلیدی تراورس به عنوان یک عضو بتنی در خطوط ریلی بالاستی از دیدگاه بهره برداری و تعمیر و نگهداری، استفاده از مصالحی که بتواند ضمن حفظ شرایط بهره برداری، هزینه های مترتب به تعمیر و نگهداری را کاهش دهد از اهمیت ویژه ای برخوردار خواهد بود. یکی از اشکال خرابی تراورس های بتنی، ترک های ناشی از بارگذاری تکراری چرخ و ترک های ناشی از تغییرات درجه حرارت است. از مهمترین پیشرفت های به وجود آمده در صنعت مصالح ساختمانی، بتن با عملکرد بالا (HPC) می باشد. برای درک بهتر رفتار این نوع مصالح، باید بتن، ساختار بتن و خمیر سیمان همراه با افزودنی ها و فیبرهای تقویت کننده مورد بررسی قرار گیرد. پیشنهاد می گردد در آینده تاثیر تغییر خواص مکانیکی بتن مورد استفاده در تراورس بر روی عملکرد تراورس مورد برررسی گردد. در این زمینه بررسی چگونگی تغییر خواص مکانیکی تراورس در مقابل تغییر مواردی همچون دانه بندی، جنس دانه های مورد استفاده، استفاده از مصالح جدید همانند فیبرهای فولادی، پلیمری و استفاده از فناوری نانو ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

ضوابط ، بتنی ، ریل راه آهن