بررسی سامانه‌های ارتباطی، ناوبری، نظارتی و مدیریت ترافیک هوایی و ارایه پیشنهادهایی در جهت الحاق به مدیریت ترافیک جهانی

کشور جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از اعضای متعاهد (ICAO) و عضو مؤثر صنعت هوانوردی منطقه خاورمیانه باید به افزایش ظرفیت سامانه هوانوردی جهانی و یکپارچه برنامه جهانی و تقاضاهای پروازی رو به افزایش در سطح داخلی و خصوصاً بین‌المللی پاسخگو باشد. بدین ترتیب مسلم است که وضعیت فعلی صنعت هوانوردی کشور با توجه به ساختار فرودگاهها، شبکه راههای هوایی از دیدگاه سامانه‌های ارتباطی ناوبری و نظارتی و مدیریت ترافیک هوایی (مراقبت پرواز) (CNS/ATM) نیاز به تحول و توسعه در ابعاد گوناگون دارد. سامانه های ارتباطی ، ناوبری ، نظارتی و مدیریت ترافیک هوائی در سپتامبر 1992 به تصویب بیست و نهمین مجمع عمومی ایکائو رسید و کشورهای متعاهد پیمان شیکاگو را ملزم ساخت تا اقدامات لازم را در جهت قرار دادن سامانه‌های هوانوردی خود در چارچوب آن بنمایند. سازمان هواپیمائی کشوری ایران تحت تاثیر مشکلاتی مانند دفاع مقدس و نظائر آن، درانجام اقدامات بهنگام در راستای این تعهد جهانی حائز اهمیت خود، موفقیت مطلوبی بدست نیاورد به گونه ای که هم اکنون کاستی های زیادی بخصوص در زمینه های مدیریت ترافیک هوائی و الحاق به مدیریت ترافیک جهانی وجود دارد. تحقیق حاضر از پروژه ملی CNS/ATM می‌باشد که انجام آن با تاخیر چند ساله مواجه بوده است. اولین اقدام در این زمینه تحقیقات و تدوین طرح ملی CNS/ATM کشور است که در آن ضمن ارائه وضع موجود و ترسیم دورنمای وضع مطلوب فاصله‌ای که باید پیموده شود مشخص گردد. اهداف پروژه عبارتند از: تبیین وضع سامانه های موجود CNS/ATM، ارائه خصیصه های عملیاتی سامانه های مذکور، ارائه وضعیت بکارگیری سامانه های مذکور در منطقه خاور میانه وجهان، ارائه امتیازات خاص سامانه های کلیدی، ارائه پیشنهادهای لازم در جهت الحاق به مدیریت ترافیک هوائی جهانی. دراین پروژه ابتدا یک نگرش فراگیر نسبت به سامانه های ارتباطی ، ناوبری ، نظارتی و مدیریت ترافیک هوائی به عمل آمد سپس پیشنهادهائی در جهت الحاق به مدیریت ترافیک جهانی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، ترافیک ، ناوبری ، سامانه ارتباطی ، نظارت ، مدیریت ترافیک هوایی