ارزیابی زیست محیطی روشهای بازیافت سرد و گرم درجا

در دنیای پر شتاب امروز ارتباطات حرف اول را می‌زند و در این رابطه نیاز به راه و جاده یک امر بدیهی است. وجود هزاران کیلومتر جاده در سراسر دنیا حاکی از این مطلب است. شبکه راه‌های یک کشور در حکم شریان‌های حیاتی آن کشور هستند. در حقیقت توسعه اقتصادی یک جامعه وابسته به شبکه راه‌های آن است. به عبارت دیگر، عدم وجود راه در یک کشور به شکست اقتصادی آن منجر خواهد شد. از سوی دیگر، گرمایش زمین و تغییر وضعیت آب و هوا مساله‌ای است که توجه بسیاری از کارشناسان، متخصصان و مسوولین کشورها را به خود جلب نموده و قوانین مربوط به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای به تدریج در نقاط مختلف جهان لازم‌الاجرا شده است. امروزه در بسیاری از کشورهای دنیا در این زمینه فعالیت‌های زیادی انجام می‌شود و هزینه‌های قابل ملاحظه‌ای صرف می‌شود. در همین راستا در بسیاری از کشورها مسائل زیست‌محیطی بخش مهمی از فرآیند تصمیم‌گیری در امور مربوط به راهسازی را به خود اختصاص داده است. برای داشتن درکی جامع از اثرات زیست‌محیطی راه‌ها باید آنها را در چرخه عمرشان، شامل زمان ساخت، بهره‌برداری و نگهداری و بهسازی، مورد بررسی قرار داد. در یک تحقیق که مرکز تحقیقات زیست‌محیطی سوئد به همکاری اداره ملی راه آن کشور انجام داده، معلوم شده است که انتشار CO2، SO2 در زمان ساخت بیشترین مقدار است ولی در انجام عملیات نگهداری و بهسازی در طول عمر راه نیز مقدار قابل ملاحظه‌ای از این گازها منتشر می‌شود. در مورد انتشار NOx نیز عملیات نگهداری و بهسازی سهم قابل ملاحظه‌ای داشته است از سوی دیگر، در تحقیق فوق نقشی که وضعیت سطح روسازی در میزان سوخت مصرفی وسایل نقلیه عبوری خواهد داشت، مورد مطالعه قرار گرفته است. نکته قابل ذکر آن که میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از سوخت وسایل نقلیه عبوری از راه در زمان بهره‌برداری آن، بسیار بیشتر از مقداری است که در زمان ساخت و حین عملیات نگهداری و بهسازی منتشر می‌شود. نتیجه این مطالعه نشان می‌دهد که بافت سطح و به خصوص همواری جاده تأثیر قابل ملاحظه‌ای در میزان سوخت مصرفی و در نتیجه انتشار گازهای گلخانه‌ای دارد. همین نتیجه در تحقیقات مشابهی که در هلند و آمریکا انجام شده به دست آمده است. این امر خود به اهمیت بهسازی و اثرات زیست‌محیطی غیرمستقیم ولی قابل ملاحظه آن اشاره به‌جایی می‌کند. بنابراین، انتخاب روش بهسازی بهینه که در آن میزان انتشار گازهای گلخانه‌‌ای حداقل باشد، حائز اهمیت است. در این گزارش سعی شده روش‌های متداول بهسازی در ایران با روش بازیافت سرد و گرم درجا، از دیدگاه تأثیرات زیست‌محیطی آنها، مورد مقایسه قرار گیرد. ابتدا مختصری درباره پیمان کیوتو که اولین قدم در راستای نیل به اهداف UNFCCC به شمار می‌آید توضیح داده می‌شود. بعد از آن نگاهی به پیشینه مطالعات زیست‌محیطی در زمینه راهسازی در ایران و سایر کشورها می‌شود. سپس، روش‌های بهسازی مورد مطالعه در این تحقیق، تشریح شده و در ادامه این روش‌ها از نظر کیفی و کمی با یکدیگر قیاس می‌شوند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، بازیافت