بررسی اثرات آموزش در ارتقای بهره وری کارکنان وزارت راه و ترابری(ستادی و ادارات کل راه و ترابری استان ها)

طرح حاضر با هدف بررسی اثرات آموزش ضمن خدمت در ارتقاء بهره وری کارکنان وزارت راه و ترابری انجام شده است. این طرح در هشت فصل تدوین شده است و شامل طرح تحقیق و روش پژوهش، مبانی نظری و پیشینه تحقیق، وضعیت موجود وزارتخانه به لحاظ مولفه‌های آموزشی، روش‌شناسی و طراحی ماتریسSWOT و تحلیل سلسله مراتبی، سنجش اثر آموزش بر بهره‌وری، آسیب‌شناسی نظام آموزش ضمن‌خدمت در وزارت راه و ترابری و ارایه الگوی مناسب برای آموزش‌های ضمن خدمت می‌باشد. این طرح به روش توصیفی- همبستگی اجرا شده و جامعه آماری تحقیق 14488 نفر از کارکنان ستادی و ادارات کل استانها در سطوح مدیران، کارشناسان و کادر اداری بوده است. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه بوده که در سه پرسشنامه مدیران، کارشناسان و کادر اداری تهیه شده بود. تحلیل نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که ساختار درون بخشی دفتر توسعه منابع انسانی بخش حمل و نقل اولاً کوچک بوده و ثانیاً متناسب با نیازهای جدید طراحی نگردیده و دوره‌ها بشکل مناسب برای فراگیران برنامه‌ریزی شده، افراد نیز تقریبا بشکل مناسب انتخاب می‌شوند، اما پیش نیازهای هر دوره جهت طی دوره، رعایت نمی‌شود و نظام ارزشیابی مورد استفاده در ابتدا و میان دوره بشدت دارای ضعف است و جنبه‌های مشارکتی بودن می‌‌بایست بشکل جامع‌تری مورد توجه قرارگیرد. کارایی و اثربخشی کلی نظام آموزش گویای این واقعیت است که اثربخشی و کارایی نظام آموزش فعلی درحد متوسط است و میزان اثربخشی بیشتر از کارایی است. این جمله بدین معنا است که بدون ارتقاء سطح یا روند دستیابی به اهداف نمی‌توان انتظار افزایش بیشتر اثربخشی نظام آموزش را داشت. در این طرح به منظور تدوین یک راهبرد علمی برای آموزش‌های ضمن‌خدمت این وزارتخانه از تحلیل نقاط ضعف، قوت، فرصت‌ها و تهدیدات استفاده شده‌است. نتایج بدست آمده از این تحلیل نشان می‌دهد که نقاط ضعف بیشتر از نقاط قوت بوده و سطح تهدیدها با فرصتها تقریبا برابراست، لذا نوع استراتژی‌ها عقب نشینی یا تغییر است. تحلیل سلسله مراتبی که به منظور اولویت‌بندی اثرات آموزش بر بهره‌وری انجام پذیرفته است، نشان می‌دهد که مهمترین معیارها، استانداردسازی نظام آموزش و در مقام بعدی تثبیت جایگاه و پایدارسازی نظام آموزشی می‌باشد و از بین گزینه‌ها نیز، می‌بایست به راهکارهای ظرفیت‌سازی و توانمند‌سازی، توجه ویژه نشان داد. در پیشنهادات اجرایی بمنظور بهبود فرایند آموزش وزارت راه وترابری توجه به زمان‌بندی اهداف و برنامه‌های، توسعه و تقویت ساختار سازمانی، طراحی و تدوین شاخص‌های لازم جهت غربالگری، طراحی و تدوین محتواهای استاندارد، واقع‌گرایی، نظام ارزشیابی، افزایش سطح آگاهی و دانش مدیران، افزایش تعداد دوره‌ها، توجه به تجربیات قبلی کارکنان، رویکرد‌های یکپارچه و بهره‌گیری از الگوی توسعه مداوم پیشنهاد شده‌است. در این طرح الگوی مناسب آموزش ضمن‌خدمت در وزارت راه وترابری بایستی ویژگیهای برنامه‌ریزی یکپارچه، مشارکتی، غیرمتمرکز، استراتژیک، انعطاف‌پذیر، با هدف تقویت بهره‌وری نیرو، در ارتباط با نظام‌های بالادست و دارای ماهیتی مستقل در سطح بخش، همگرا با ساختار‌های سازمانی، دارای قابلیت‌های پیش‌نگری ودیده‌بانی باشد. بخش آموزش و توسعه منابع در وزارت راه‌و‌ترابری جهت رسیدن به چنین مهمی می‌بایست دو مرحله را طی کند، در واقع الگوی آموزش ضمن‌خدمت مناسب می‌باید در گام نخست،‌ اقدام به رفع نقاط ضعف موجود کرده و پس از تثبیت نظام آموزش، اقدام به ایجاد اصلاحات در ابعاد کارکردی درون‌بخشی با تأکید بر محتوی و ارزشیابی در ابعاد ساختاری با تأکید بر ساختار سازمانی نمایید

کلیدواژه ها:

آموزش ، بهره وری