تعیین قیمت بهینه سوخت در بخش حمل و نقل و ارایه مدل بهینه تخصیص یارانه سوخت به زیربخشهای آن

رشد روز افزون مصرف فرآورده های نفتی در تمام زمینه ها و عدم تناسب قیمتهای وضع شده آن با ارزش واقعی این منابع بدلیل تنگناهای مختلف اقتصادی،اجتماعی طی دو دهه اخیر باعث بروز مشکلات عدیده ای در اقتصاد کشور شده است. یکی از عوامل موثر در تغییر روند مصرف فرآورده های نفتی قیمت آن می باشد. هرگاه تغییرات قیمت بر اساس نیازهای واقعی و شرایط اقتصادی و اجتماعی صورت پذیرد ، روند مصرف دچار دگرگونی می گردد و مصرف شکل و قالب جدیدی بخود می گیرد. بنابراین قیمت گذاری فرآورده های نفتی که اقتصاد کشور را به بهینگی اجتماعی برساند از اهمیت بسزایی برخوردارمی باشد. هدف اصلی این مقاله ارایه الگوی بهینه قیمت گذاری سوخت و ارایه مدل بهینه تخصیص یارانه سوخت در بخش حمل و نقل زمینی می باشد. برای برآورد مدل، ابتدا مبانی تیوریک تابع تقاضا و عرضه سوخت در بخش حمل ونقل بررسی و سپس تابع عرضه و تقاضای در طی دوره مورد بررسی تخمین زده می شود و پس از ارایه بهترین مدل قیمت گذاری سوخت در بخش حمل ونقل زمینی براساس وضعیت کشور، قیمت بهینه سوخت در بخش حمل ونقل زمینی مورد برآورد تجربی قرار می گیرد .سپس مدل بهینه تخصیص یارانه سوخت در بخش حمل ونقل زمینی ارایه گردیده است که در ابتدا مدل بهینه تخصیص یارانه سوخت در بخش حمل و نقل زمینی ارایه و در ادامه مسیر زمانی یارانه دهی به سوخت در بخش حمل ونقل زمینی بر مبنای قیمت بهینه و قیمت FOB خلیج فارس تخمین زده خواهد شد.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل زمینی ، قیمت بهینه ، تخصیص بهینه یارانه ، سوخت