بررسی رنگهای ترافیکی و تهیه دستورالعمل طراحی و اجرا
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
بالغ بر 80 درصد جابجایی ها در کشور از طریق شبکه راهها انجام شده و این مقدار جابجایی ها نیز فقط از 25 درصد شبکه راههای اصلی صورت می گیرد. بنابراین در طراحی و ساخت راه همواره باید تامین ایمنی حرکت، به نوعی در نظر گرفته شود. همچنین به علت عدم تناسب طرح هندسی برخی راهها و محورهای ارتباطی با شرایط ترافیکی موجود و نیز عدم تعادل بین میزان تولید خودرو و افزایش محورهای ارتباطی، هر سال سوانح رانندگی رشد قابل توجه ای دارد. تصادفات جاده ای هزینه های بسیار سنگین بالغ بر 5/3 درصد تولید ناخالص ملی کشور را به دولت تحمیل می کند. به طور خلاصه می توان عوامل موثر در بروز حوادث جاده ای را در سه گروه عوامل انسانی، محیطی و وسایل نقلیه طبقه بندی نمود. جاده به عنوان زیرساخت لازم برای تردد وسایل نقلیه در ردیف عوامل تاثیرگذار در تصادفات جاده ای در گروه عوامل محیطی قرار می گیرد، بنابراین می توان با انجام اقداماتی در جهت کاهش تصادفات رانندگی و صدمات ناشی از آن گام برداشت. برای بهبود وضعیت محورهای ارتباطی و حل معضل ترافیک راه حل های متعددی مانند احداث جاده ها و بزرگراه های جدید متناسب با میزان تولید و حجم خودروهای در حال حرکت در محورهای ارتباطی به عنوان یک راه حل بنیادی، و بهبود وضعیت فعلی جاده ها به عنوان راه حل عملی و کاربردی پیشنهاد می شود. با توجه به موارد ذکر شده در خصوص اهمیت مهندسی ایمنی و ترافیک در صنعت حمل و نقل، در نظر گرفتن موضوع ایمنی به عنوان یکی از اولویت ها در برنامه های راهداری و توسعه راه ها، امری قابل توجه و ضروری است. در بررسی عوامل دخیل در ایمنی راه مانند وسایل نقلیه، عوامل انسانی، نوع راه و محیط، و اثرات متقابل آنها بر هم، عبارت ”ابزار کنترل ترافیک“ تعریف می شود که در مهندسی ترافیک با استفاده از روش های زیر انجام می شود: تابلوهای توقف و سرعت (Stop & Speed Sings) خط کشی های روسازی (Pavement Markings) مسیر نماها (Route Markres) از آنجایی که در این طرح پژوهشی، هدف بررسی نقش خط کشی های روسازی بوده است، از ذکر و بررسی سایر موارد خودداری می شود. مجموعه مطالعاتی که در کشورهای پیشرفته روی تاثیر خط کشی هایی با ماندگاری و بازتاب بیشتر بر میزان تصادفات انجام شده، حاکی از کاهش قابل ملاحظه 11 درصدی در میزان تصادفات در روسازی های خشک و در هنگام شب، بوده است. بنابراین، از خط کشی های روسازی به عنوان یک عامل مهم در افزایش ایمنی حرکت می توان نام برد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان