تدوین روشها ی ثبت تصادفات و شناسایی نقاط تصادف خیز

تصادفات و تلفات انسانی از جمله عوارض ناخوشایند توسعه ناموزون تکنولوژی حمل و نقل می باشد و متاسفانه آمار تصادفات و متوفیات ناشی از آن در کشور ایران بسیار زیاد می باشد به نحوی که در سال 1380 بیش از 340 هزار فقره تصادف روی داده که در نتیجه آن 19727 نفر کشته و بیش از 117 هزار نفر مصدوم شده اند و این به معنی آن است که به طور متوسط روزانه قریب به 950 فقره تصادف در کشور روی داده و 54 نفر در اثر تصادفات کشته شده اند . کشورهای توسعه یافته با انجام تمهیدات لازم توانسته اند تعداد تصادفات و متوفیات ناشی از آن را کاهش دهند به نحوی که تعداد کشته های ناشی از تصادفات در کشور آلمان از 19 هزار کشته در دهه 70 به 9 هزار نفر در اواخر دهه 90 رسیده است و این در حالی است که بر طبق آمار منتشر شده توسط پزشکی قانونی تعداد فوتی ها در ایران سالانه در حدود 8 الی 10 درصد رشد دارد ، بدیهی است که با ادامه روند فعلی در آینده ای نه چندان دور شاهد یک فاجعه ملی خواهیم بود . شبکه راههای استاندارد و مطایق ضوابط طراحی هندسی یکی از ضرورت های اساسی ، داشتن ترافیکی ایمن و راحت می باشد و تمام کشورهای دنیا به منظور تخصیص بهینه بودجه ایمن سازی ، از آمار تصادفات و شدت آنها برای مکان یابی و اولویت بندی مقاطع تصادف خیز استفاده می کنند . با امید به انجام مطالعات نقاط حادثه خیز که از طرف مرکز مطالعات وزارت راه پیشنهاد گردیده است بتواند تا حدودی در راستای شناخت مشکلات و مسایل مربوط به تصادفات رهنمون راهبردهای اصولی در تقلیل تصادفات کشور گردد.

کلیدواژه ها:

تصادفات ، نقاط حادثه خیز ، جاده های ایران