مطالعه فرم های پیشنهاد مشورتی در بیمه های باربری

بیمه های حمل ونقل جز قدیمی ترین انواع رشته های بیمه ای است که پیشتر از سایر رشته ها پا به عرصه وجود نهاده است . از آنجایی که عمده تجارت در سطح بین المللی بین کشورها انجام می پذیرد، حمل ونقل کالا بین کشورها جز لاینفک این تجارت می باشد. در این نقل و انتقالات خطرات زیادی محمولات را تهدید می نماید و به همین جهت بیمه های حمل ونقل بمنظور تحت پوشش قرار دادن این خطرات بوجود آمده است. با توجه به اینکه عرصه تحقق این خطرات محدود به کشور یا محدوده جغرافیایی خاصی نمی باشد، لذا شناسایی دقیق ریسک هایی که محموله را در فرایند جابه جایی چه در نقل و انتقالات داخلی و چه در نقل و انتقالات بین المللی تهدید می کند، امری ضروری است .

این پژوهش با استفاده از اطلاعات تجربی شرکت های بیمه، و ادبیات موضوع و کلوزهای   A  ،  B  ،  C  ،  Total loss بیمه گران لندن، ریسک هایی که محموله های زمینی، هوایی و دریایی را تهدید می کنند، شناسایی کرده است. ریسک هایی که کالاهای حمل شده را تهدید می کنند به 4 گروه خطرهای مرتبط با وسیله حمل، خطرهای مرتبط با بار، خطرهای مرتبط با عوامل انسانی و سایر عوامل تقسیم بندی  می شوند. با توجه به ماهیت بین المللی بیمه های باربری، ریسک های شناسایی شده در این بخش در ایران و جهان تقریبا مشابه هستند. مجموعه چند ریسک مرتبط با حمل ونقل سبب شکل گیری یک فاکتور موثر بر حق بیمه باربری می شود. بیمه گران برای تعیین حق بیمه معمولا فاکتورهای مذکور را در فرم پیشنهاد بیمه گذار مورد سوال قرار می دهند. پس از شناسایی ریسک های بیمه باربری، با استفاده از آیین نامه ها و مقررات داخلی، فرم های پیشنهاد ارایه شده توسط شرکت های بیمه داخلی و کتب و مقالات بیمه ای، فاکتورهای تعیین کننده حق بیمه باربری در ایران نتیجه گیری شدند. این فاکتورها عبارتند از:  نوع و خصوصیات محموله، نوع بسته بندی، طریقه حمل (هوایی، زمینی، دریایی) مشخصات وسیله حمل، دفعات حمل، انتقال کالا از یک وسیله حمل به وسیله حمل دیگر، مبدا و مقصد، مسافت و مسیر حمل، قلمرو جغرافیایی، نوع و دامنه پوشش، دوره اعتبار بیمه نامه، نحوه پرداخت حق بیمه، عوامل غیر قابل پیش بینی از جمله تغییر مسیر و خطرات اضافی و ... چنانچه فرم پیشنهاد با استفاده از این فاکتورها طراحی شود باعث می شود بیمه گران بتوانند به خوبی ریسک پیشنهادی توسط بیمه گذاران را مورد ارزیابی قرار داده و نسبت به پذیرش یا عدم پذیرش ریسک مذکور و همچنین دریافت حق بیمه متناسب با ریسک مورد پذیرش بطور دقیق تر تصمیم گیری نمایند.