مطالعه روشهای محاسباتی و ارزیابی ریسک های مختلف بیمه حوادث
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
در حال حاضر ارزیابی ریسک بیمه های حوادث در شرکت های بیمه کشور مبتنی بر اطلاعات مستخرج از پرسشنامه ای است که در قالب فرم پیشنهاد در اختیار بیمه گذار قرار می گیرد. بیمه گذار صرف نظر از پرسشنامه هایی که توسط بیمه گر تنظیم می شود، متعهد است تمام عواملی را که امکان ارزیابی ریسک موضوع بیمه را برای بیمه گر فراهم می کند، به آگاهی وی برساند. این اطلاعات شامل اطلاعات لازم در زمینه فعالیت های گوناگون شغلی و حرفه ای و سرگرمی های اصلی و فرعی بیمه شده می شود. همچنین بیمه شده متعهد است بیمه گر را از وضعیت گذشته و حال تندرستی خود باخبر کند. علاوه بر این، بیمه گذار باید سایر قراردادهای بیمه ای خود را که با بیمه موضوع قرارداد ماهیت همانندی دارند، به اطلاع بیمه گر برساند. این اطلاعات به بیمه گر امکان می دهد عادی یا غیر عادی بودن تقاضای بیمه را کنترل کند. درخواست یک پوشش گزاف و غیر عادی می تواند نشان از یک کلاهبرداری و تقلب مالی از طریق بیمه باشد.
اگرچه ضریب خسارت مناسب در این رشته باعث رقابت شرکت های مختلف بیمه ای در این حیطه شده است، ولیکن این مساله می تواند منجر به ارایه بیمه نامه بدون ارزیابی صحیح ریسک گردد. از طرف دیگر، گذراندن مراحل مختلف ارزیابی ریسک از قبیل تکمیل فرم های چندین صفحه ای و معاینات مفصل و غیره موجبات نارضایتی متقاضی و گرایش به سمت سایر شرکت های بیمه ای دیگر را فراهم می نماید.
پیش گفتار طرح پژوهشی
انسان همیشه در معرض حوادث مختلف همچون نقص عضو و یا فوت قرار دارد. در بیمه حوادث در صورت فوت، نقص عضو یا ازکارافتادگی ناشی از حادثه، بیمه گر به ذینفع یا شخص بیمه شده غرامت می پردازد. حادثه مورد نظر بیمه شده و بیمه گر بدین صورت تعریف می شود: " هر واقعه ناگهانی ناشی از عامل خارجی که بدون قصد و اراده بیمه شده در مدت اعتبار بیمه نامه رخ دهد و منجر به جرح، نقص عضو، ازکارافتادگی و یا فوت بیمه شده گردد ". بنابراین، پرداخت خسارت در بیمه حوادث منوط به برقراری شروط زیر می باشد:
• علت خسارت مورد نظر عامل خارجی باشد؛
• حادثه بدون قصد و اراده بیمه شده رخ داده باشد (ماده 14 قانون بیمه)؛
• علت خسارت یک واقعه ناگهانی یا غیر منتظره باشد.
انواع پوشش در بیمه حوادث عبارتند از: پوشش های اصلی شامل غرامت فوت، نقص عضو یا ازکارافتادگی دایم کلی یا جزیی ناشی از خطرات بیمه شده و پوشش های اضافی شامل هزینه پزشکی و غرامت روزانه ناشی از حوادث در صورت پرداخت حق بیمه اضافی.
سهم رشته بیمه حوادث از حق بیمه تولیدی صنعت بیمه در سال 1392 برابر با 36/1 درصد، سهم آن از خسارت پرداخت شده 59/0 درصد و ضریب خسارت آن در همین سال 59/34 درصد بوده است.
آمار منتشره نشانگر آن است که برای نه ماهه نخست سال 1393، سهم این رشته از حق بیمه تولیدی صنعت به 14/1 درصد کاهش یافته است، سهم خسارت پرداخت شده با عدد 58/0 درصد تقریبا بدون تغییر مانده است و نسبت خسارت این رشته معادل 28/26 درصد بوده است [1] . از این منظر می توان رشته فوق را جزو رشته های مطلوب برای شرکت های بیمه برشمرد اما خطر کاهش نرخ در فضای رقابتی این رشته را نیز مانند رشته های مشابه تهدید می کند.
تحقیقات نشان می دهد بیش از 90 درصد موارد مرگ و مصدومیت ناشی از کار، متوجه مردان است. مردان گروه سنی 25 تا50 سال که در اوج سن فعالیت و تولید اقتصادی هستند، بیشتر از سایر گروه های سنی در معرض خطر مرگ ناشی از حوادث شغلی قرار دارند. سقوط از بلندی، برخورد جسم سخت و برق گرفتگی سه دلیل اصلی فو ت ناشی از حادثه را تشکیل می دهند؛ و بیشترین آمار فوت ناشی از حوادث شغلی مربوط به استان های تهران، خراسان رضوی و اصفهان می باشد.
همچنین، بررسی ها نشان می دهد خطرناک ترین زمان برای وقوع حوادث شغلی برخلاف تصور رایج شب ها و عصرها نبوده، بلکه صبح ها است. فقدان اطلاعات، ازدحام و بی نظمی تجهیزات، عدم آموزش، عدم استفاده از وسایل حفاظتی و عدم رعایت مقررات ایمنی از مهم ترین علل بروز حوادث شغلی در کشور است.
ارزیابی ریسک بیمه حوادث در کشور
در حال حاضر ارزیابی ریسک بیمه های حوادث در شرکت های بیمه کشور مبتنی بر اطلاعات مستخرج از پرسشنامه ای است که در قالب فرم پیشنهاد در اختیار بیمه گذار قرار می گیرد. بیمه گذار صرف نظر از پرسشنامه هایی که توسط بیمه گر تنظیم می شود، متعهد است تمام عواملی را که امکان ارزیابی ریسک موضوع بیمه را برای بیمه گر فراهم می کند، به آگاهی وی برساند. این اطلاعات شامل اطلاعات لازم در زمینه فعالیت های گوناگون شغلی و حرفه ای و سرگرمی های اصلی و فرعی بیمه شده می شود. همچنین بیمه شده متعهد است بیمه گر را از وضعیت گذشته و حال تندرستی خود باخبر کند. علاوه بر این، بیمه گذار باید سایر قراردادهای بیمه ای خود را که با بیمه موضوع قرارداد ماهیت همانندی دارند، به اطلاع بیمه گر برساند. این اطلاعات به بیمه گر امکان می دهد عادی یا غیر عادی بودن تقاضای بیمه را کنترل کند. درخواست یک پوشش گزاف و غیر عادی می تواند نشان از یک کلاهبرداری و تقلب مالی از طریق بیمه باشد.
اگرچه ضریب خسارت مناسب در این رشته باعث رقابت شرکت های مختلف بیمه ای در این حیطه شده است، ولیکن این مساله می تواند منجر به ارایه بیمه نامه بدون ارزیابی صحیح ریسک گردد. از طرف دیگر، گذراندن مراحل مختلف ارزیابی ریسک از قبیل تکمیل فرم های چندین صفحه ای و معاینات مفصل و غیره موجبات نارضایتی متقاضی و گرایش به سمت سایر شرکت های بیمه ای دیگر را فراهم می نماید.
الگوی علمی و فنی ارزیابی ریسک در بیمه حوادث
هدف از طبقه بندی ریسک، تخصیص حق بیمه متناسب با سطح ریسک است. در این طرح عوامل ریسکی موثر در طبقه بندی ریسک بیمه شدگان بیمه حوادث به شرح زیر شناسایی شده اند:
1-سن بیمه شده : سن بیمه شده از عوامل مهم در محاسبه حق بیمه در بیمه نامه حوادث است. شایع ترین سن بروز حادثه 20 الی 40 سالگی است. در بیمه حوادث علاوه بر احتمال، نوع حادثه نیز با سن مرتبط می باشد. به عنوان مثال، شایع ترین حادثه در کودکان زیر 4 سال مسمومیت های خانگی، در سن نوجوانی و جوانی تصادفات (به ویژه موتور سیکلت) و در سن پیری زمین خوردن است.
در آیین نامه شماره 84 بیمه حوادث محدودیت سنی وجود ندارد و شرکت های بیمه گر بر اساس بخشنامه های داخلی با ریسک سنی برخورد می کنند. در قراردادهای حادثه، مثلا بیمه شدگان تا پایان سن 75 سالگی تحت پوشش می باشند و افراد بالای 75 سال نیز با درنظر گرفتن 10 درصد اضافه نرخ در ازای هرسال افزایش سن می توانند تحت پوشش بیمه حادثه قرار گیرند. بدیهی است که در صورت محاسبات دقیق تر و جمع آوری آمار می توان این محاسبات را با دقت بیشتری انجام داده و حق بیمه های عادلانه تری دریافت نمود.
2-شغل و حرفه بیمه شده : تفاوت زیادی در بین خطر شغل های مختلف وجود دارد و برای مثال شغل هایی مانند کار اداری عملا از نظر خطرات اضافی ناشی از شغل بی خطر هستند و در عین حال مشاغلی مانند کارگری در معادن بسیار پرخطر بوده و ریسک حوادث منجر به آسیب و فوت در آنها بسیار بالاست. لذا لازم است شغل بیمه گذار در زمان ارزیابی ریسک و تعیین حق بیمه مورد توجه جدی قرار گیرد. تقسیم بندی متداولی که در شرکت های بیمه جهت خطر مشاغل مختلف صورت می گیرد، به قرار ذیل می باشد:
1-گروه با حداقل خطر که شامل افرادی است که در معرض عوامل تشدید کننده خطر قرار ندارند و با حداقل خطر مواجه هستند، نظیرکارمندان دفتری و اداری، مهندسین طراح، آموزگاران، حسابداران، نویسندگان و ....
2- گروه کم خطر که شامل افرادی است که در فعالیت های روزمره در مقایسه با طبقه یک با خطرات نسبی بیشتری روبرو هستند و اکثرا کارهای دستی بدون استفاده از ماشین آلات صنعتی را انجام می دهند، نظیر پزشکان، فروشندگان تجاری، مهندسین ناظر، بازاریابان، دوزندگان، انبارداران و ...
3- گروه با خطر متوسط که شامل افراد متخصص و یا نیمه متخصصی است که با ماشین آلات و ادوات صنعتی کار می کنند، نظیر کشاورزان، کارگران ساختمانی، تعمیرکاران ادوات برقی و مکانیکی، مامورین پمپ بنزین، رانندگان و ...
4- گروه پر خطر که شامل افرادی است که با ماشین آلات و ادوات صنعتی پرخطر کار می کنند و یا نوع کار آنها پرخطر است، نظیر پرس کاران فلز، دکل بندان، ماموران آتش نشانی، رانندگان وسایط نقلیه سنگین و ...
5-گروه خطرناک که شامل افرادی است که در فعالیت های روزمره خود با بیشترین خطر روبرو هستند، نظیر خلبانان هواپیماهای آزمایشی، کارگران معدن در زیر زمین، تولیدکنندگان محصولات آتش زا نظیر رنگ، تینر و مواد منفجره و....
در این طرح این پنج طبقه اصلی، پایه ارزیابی ریسک شغلی قرار گرفته است. طبیعی است داده های آماری در قراردادن هر شغل در هر طبقه، ایجاد زیرطبقات شغلی و ارزیابی دقیق تر ریسک مورد بهره برداری قرار می گیرد.
3-وضعیت جسمانی بیمه شده: بیماری ها، عمده ترین عامل در عدم پذیرش ریسک بیمه گذاران و یا افزایش شدید حق بیمه ها، به خصوص در سنین پیری می باشد. عوامل پزشکی موثر بر طبقه بندی ریسک عبارتند از:
§ وضعیت سلامتی فعلی
§ سابقه پزشکی
§ ویژگی های فیزیکی (قد، وزن، فشارخون، تعداد ضربان قلب)
§ آزمایشات و معاینات پزشکی
§ مصرف دارو
وضعیت جسمانی بیمه شده از چند جنبه در ارزیابی ریسک اهمیت دارد: پیشنهاد بیمه اشخاصی که دارای اضافه وزن یا کسر وزن هستند یا کسانی که یک چشم یا عضو دیگری از بدن خود را از دست داده اند یا دچار عارضه ناشنوایی یا نابینایی هستند، باید با احتیاط بیشتری مورد بررسی قرار گیرد. هرگونه عارضه و علایم جسمانی که از حد متعارف آن فاصله قابل توجه داشته باشد، باید مورد توجه بیمه گر قرار گیرد؛ زیرا این عوامل ممکن است در آینده به فوت یا نقص عضو بیمه شده منجر گردد.
4-جنسیت بیمه شده: جنسیت بیمه شده یکی از عوامل ریسکی موثر در ارزیابی ریسک بیمه حوادث است. تحقیقات نشان می دهد که در ایران نسبت وقوع حادثه در مردان 6/3 برابر زنان می باشد.
5- سبک زندگی : که شامل مشاغل فرعی، ورزش ها و تفریحات بیمه شده، اعتیاد به دخانیات یا عادت مصرف سیگار، استفاده از الکل و داروهای اعتیادآور، استفاده از موتورسیکلت، تعداد تخلفات رانندگی حادثه ساز و غیره می شود.
§ اعتیاد به الکل و استفاده دایم از برخی داروها (نظیر داروهای ضد افسردگی) معمولا باعث عدم پذیرش تقاضای بیمه حوادث می شوند.
§ استفاده از موتورسیکلت می تواند خطر بالایی داشته باشد و معمولا درخواست بیمه حادثه برای موتورسواران رد می شود یا نرخ بیمه بالایی جهت آن در نظر گرفته می شود (حداقل80% اضافه نرخ).
§ اشخاص با تخلف رانندگی حادثه ساز زیاد، بسته به نوع تخلف، عموما دارای نرخ بیمه بالایی بوده یا تقاضای آنها برای خرید بیمه حوادث رد می شود.
6-محل اقامت یا مسافرت: مردم مقیم در مناطق توسعه نیافته و پرحادثه یا افرادی که به این مناطق سفر می کنند، حق بیمه بیشتری می پردازند. بیمه حادثه اشخاصی که برنامه مسافرت یا اقامت در کشورهای با اوضاع سیاسی اجتماعی ناآرام و یا کشورهایی که درگیر جنگ های داخلی هستند دارند، غالبا رد می شود.
7-مخاطرات اخلاقی: برخی از افراد با ایجاد حوادث عمدی و ساختگی و یا تشدید عمدی حادثه، سعی در اخذ غرامت غیر واقعی از شرکت بیمه دارند. بهتر است از بیمه نمودن افرادی که دارای اینگونه خصایص اخلاقی هستند، پرهیز گردد؛ زیرا هیچگونه حق بیمه اضافی نمی تواند ریسک و خطر این افراد را برای شرکت بیمه مقرون به صرفه گرداند. پارامترهایی که بتوانند این خصیصه را نشان دهند، اهمیت زیادی در ارزیابی ریسک دارند.
8-مدت بیمه نامه: با عنایت به عدم امکان پیش بینی دقیق و نیز امکان تغییر ریسک در درازمدت، غالبا قراردادهای بیمه حوادث به مدت یکسال منعقد می گردد. در موارد خاص که بیمه گذار خواستار صدور بیمه نامه کمتر از مدت یکسال باشد، پس از بررسی دقیق ریسک، بیمه نامه به صورت کوتاه مدت صادر می گردد.
9-تعداد بیمه شدگان: در بیمه های گروهی غالبا با افزایش تعداد بیمه شدگان از نرخ حق بیمه کاسته می شود که این کاهش بسته به تجارب قبلی شرکت بیمه گر و کم خطر یا پرخطر بودن گروه متقاضی متفاوت بوده و در گروه های بسیار بزرگ به توافق بیمه گر و بیمه گذار بستگی دارد.
10-سایر مشخصات بیمه شدگان نظیر میزان تحصیلات، وضعیت تاهل و ...: احتمال وقوع حادثه در افراد با تحصیلات بالا و افراد متاهل کمتر است. در عین حال افراد مجرد نیز به نسبت افراد متاهل بیشتر در معرض خطر بیماری ها و خطرات مختلف قرار دارند.
سایر عوامل ریسک: اگرچه عوامل دیگری نظیر وضعیت اقتصادی بیمه شده، تعدد شغل، ساعات طولانی کار، عدم استفاده از تجهیزات ایمنی و یا انجام فعالیت توسط افراد غیر متخصص، در افزایش ریسک وقوع حوادث تاثیر دارند، اما به دلیل ارتباط غیر مستقیم این عوامل با سایر عوامل ریسکی ذکر شده، از تاکید بر این موارد خودداری گردیده است.
در آیین نامه 81، معیارهای اختصاصی ارزیابی ریسک و تعیین حق بیمه در بیمه حوادث به شرح زیر آمده است:
§ مشخصات بیمه گذار یا بیمه شده از جمله جنسیت، شغل، سن، میزان تحصیلات، وضعیت تاهل و ... (در بیمه حوادث گروهی، طبقه شغلی 75% اعضای گروه بیمه شده، معیار تعیین طبقه شغلی و نرخ حق بیمه آن است). در حال حاضر شرکت های بیمه عوامل میزان تحصیلات، جنسیت، سن و وضعیت تاهل را در محاسبه ریسک درنظر نمی گیرند. اگرچه به نظر می رسد که این عوامل در میزان ریسک تاثیرگذار باشند، لیکن میزان تاثیر آنها بر وقوع حوادث در کشور مورد ارزیابی و محاسبه قرار نگرفته است.
§ نوع بیمه حادثه (گروهی، خانواده و انفرادی)؛
§ وضعیت سلامتی بیمه شده؛
§ طبقه ریسک شغل و یا فعالیت دیگر خصوصا تفریحات بیمه شده و یا بیمه گذار؛
§ عوامل محیطی مربوط به محل فعالیت بیمه شده (نظیر دسترسی به امکانات ایمنی، وضعیت گریز از حادثه و حوادث بومی محلی)؛
§ سوابق خسارتی بیمه گذار و یا بیمه شده؛
§ خطرات اصلی تحت پوشش؛
§ میزان تعهد بیمه گر برای خطرات فوت، نقص عضو، ازکارافتادگی و هزینه های پزشکی؛
§ میزان غرامت روزانه و غرامت بستری شدن در بیمارستان؛
§ ارزیابی و قبول یا تعدیل سرمایه بیمه به تناسب سطح درآمد بیمه شده و موقعیت مالی وی؛
§ دوره اعتبار بیمه نامه؛
§ نوع حادثه (حوادث ناشی از کار یا سایر حوادث)؛
§ طبقه بندی عوامل خارجی مسبب حادثه؛
§ مشخص کردن مصادیق دفاع مشروع و نجات اشخاص و اموال در معرض خطر در بیمه نامه.
مطالعاتی در مورد شناسایی عوامل ریسکی در بیمه حوادث در کشور تاکنون انجام گرفته است. نتایج مطالعات نقوی (1385)، یوسف زاده و همکاران (1384)، قمری و همکاران (1390) و حسینی (1390) نیز بر عوامل سن، جنسیت، تحصیلات، شغل، وضعیت جسمانی و سابقه پزشکی بیمه شده به عنوان ریسک فاکتورهای موثر در ارزیابی ریسک بیمه های حوادث تاکید می کنند.
مطالعه تاثیر عوامل دموگرافیک در خسارت بیمه شدگان بیمه حوادث
در این طرح یک مطالعه آزمایشی بر روی گروهی از بیمه شدگان آسیب دیده ناشی از حوادث انجام شده است تا اهمیت عوامل ریسکی شناسایی شده مورد آزمون قرار گیرد. نتایج تحلیل آماری نشان می دهد که؛
· تفاوت معناداری میان شدت آسیب (درصد نقص عضو) در بیمه شدگان مرد و زن دیده می شود؛
· تفاوت معناداری میان شدت نقص عضو در بیمه شدگان مجرد و متاهل مشاهده نمی شود؛
· ارتباطی میان محل زندگی بیمه شدگان با شدت نقص عضو مشاهده نمی شود؛
· میان سن بیمه شدگان و شدت آسیب رابطه خطی معنی داری وجود دارد؛
· با افزایش طبقه شغلی بیمه شدگان (از طبقه 1 به سمت طبقه 5)، شدت نقص عضو ناشی از حوادث افزایش می یابد.
نمودار زیر رابطه سن و شدت نقص عضو ناشی از حوادث در بیمه شدگان مورد مطالعه را نشان می دهد. همانگونه که در نمودار دیده می شود، از سن 20 تا 30 سال شدت نقص عضو بیمه شدگان سیر صعودی داشته و در فاصله 30 تا 50 سال در یک وضعیت نسبتا یکنواخت باقی مانده و پس از آن کاهش می یابد.
همچنین، در بررسی پرونده های فوت در اثر حادثه مشخص شد که میزان مرگ و میر در مردان در مقایسه با زنان حدود 8/2 برابر می باشد. میانگین خسارت فوت مردان نیز بیشتر از زنان بوده است. اگر چه در بخش خسارت فوت در اثر حادثه، سرمایه فوت به عنوان یک عامل ریسک نباید درنظر گرفته شود، لیکن نسبت بالاتر مرگ در مردان و سرمایه های بالاتر انتخابی توسط ایشان نشان می دهد که ریسک فوت در اثر حادثه در مردان و زنان باید مستقل از شغل ارزیابی گردد.
نتایج این مطالعه نشان می دهد که ضرورت دارد تا رابطه میان سن بیمه شدگان، جنسیت و سایر متغیرهای دموگرافیک با خسارت ناشی از حوادث در این بیمه نامه ها مورد بررسی کاملی قرار گیرد و همانند طبقه شغلی، نرخ های فنی در این خصوص استخراج گردد.
عواملی که باید در تعیین میزان نقص عضو مورد توجه قرار گیرد
مطالعات نشان می دهد که چنانچه در تعیین میزان نقص عضو آسیب دیدگان بیمه حوادث نکات زیر مورد توجه قرار گیرد، ارزیابی ریسک این افراد نیز به شیوه ای متفاوت انجام خواهد شد.
الف) شغل : تاثیر نقص عضو بر کارایی و فعالیت شغلی مصدوم، عامل بسیار مهمی است به گونه ای که، شغل عامل اصلی در تعیین نرخ بیمه حوادث محسوب می شود. به عنوان مثال، جرح بر چهره هنرپیشه، و قطع انگشتان دست ساعت ساز، حروف چین یا قالی باف ممکن است باعث از دست رفتن شغل آنها شود. حال آنکه چنین نقصی در فرد دیگر ممکن است تاثیر چندانی بر کارایی و شغل وی نداشته باشد. یادآوری می شود که در اغلب شرکت های بیمه رابطه شغل و نقص عضو در نظر گرفته نمی شود.
ب) سن : هرچه سن مصدوم کمتر باشد، انتظار می رود میزان نقص عضو بالاتری داشته باشد، زیرا فرد جوان دوران طولانی تری از نقص عضو خود رنج خواهد برد.
ج) جنسیت : در شرایط برابر، تفاوتی بین زن و مرد وجود ندارد، با این حال با توجه به نقش مردان در جامعه به عنوان مسیول اداره خانواده، انتظار می رود میزان خسارت ناشی از نقص عضو اعضای کارآمد (نظیر پا) برای مردان بیشتر از زنان باشد. در مورد نقص عضو زیبایی این قضیه برعکس است. شایان ذکر است که در شرکت های بیمه رابطه جنسیت و نقص عضو در نظر گرفته نمی شود.
د) وجود زمینه برای نقص عضو: بیماری هایی نظیر دیابت و بی حسی که استعداد آسیب پذیری را افزایش داده و در روند التیام عضو آسیب دیده اشکال ایجاد می کنند، زمینه مناسبی برای ایجاد نقص عضو در پی وقوع حادثه فراهم می آورند. بنابراین، برای این گونه افراد باید سرمایه بیمه نامه برای حداقل مقدار نقص عضو درنظر گرفته شود و یا این که بیمه گر حق بیمه بیشتری دریافت کند.
در تعیین میزان نقص عضو در برخی از مشاغل نظیر دندانپزشکان، جراحان، هنرپیشه گان، نوازندگان و سایر گروه هایی که برخی از اعضا بدن ایشان نقش بسیار مهمی را در طی فعالیت های شغلی بر عهده دارند، می توان به نحو دیگری برخورد نمود که برای این منظور باید تیم تخصصی متشکل از متخصصین طب کار، پزشکی قانونی و ارتوپدی اظهار نظر نمایند. به عنوان مثال، می توان برای جراحان و نوازندگان ارزش کل سرمایه فوت را برای دست در نظر گرفت.
پیشنهادات پژوهش
این مطالعه پیشنهاد می نماید جهت ارزیابی دقیق تر ریسک در بیمه حوادث، عوامل ریسکی نظیر جنسیت، سن، وضعیت جسمانی، سبک زندگی و وضعیت تاهل بیمه شده مورد توجه قرار گرفته و در محاسبات نرخ بیمه وارد شود. در این راستا، به منظور تعیین نرخ بیمه حوادث و ریسک فاکتورهای بیمه حوادث، مطالعه میدانی در خصوص ویژگی های دموگرافیک بیمه شدگان (سن، جنسیت، محل زندگی، شغل و...) انجام گیرد تا محاسبه نرخ ریسک در هر یک از گروه های مذکور میسر گردد. بدیهی است انجام چنین مطالعه میدانی مستلزم فراهم سازی پایگاه اطلاعاتی قابل اطمینان و قابل دسترس در خصوص اطلاعات بیمه شدگان بیمه حوادث است. علاوه بر این، برای طبقه بندی مجدد گروه های بیمه شده به ویژه در گروه های با بیش از 1000 بیمه شده می توان از معیارهایی نظیر شغل، نسبت جنسیت و میانگین سنی استفاده نمود.
همچنین، ارایه الگوهای جدید بیمه حوادث متناسب با شرایط بیمه شدگان و ارایه دستورالعمل اجرایی واحد به شرکت های بیمه گر در خصوص نحوه ارایه خدمات بیمه حوادث و پرداخت خسارت می تواند در توسعه هر چه بیشتر بیمه حوادث موثر باشد.
در نهایت، براساس نتایج طرح، نرخنامه مشورتی بیمه حوادث ارایه گردیده است. در این نرخنامه، تغییراتی نسبت به آیین نامه 84 ایجاد شده است. به عنوان مثال، در طبقه بندی مشاغل، یکی از اعداد 1، 2، 3، 4 و 5 به عنوان کلاس ریسک به هر شغل نسبت داده شده است و طبقه ریسک برخی مشاغل نسبت به آیین نامه شماره 24 بیمه مرکزی ج.ا.ا. تغییر یافته است.
نرخنامه پیشنهادی
در صورتی که بیمه شده به علت وقوع یکی از خطرات مشمول این بیمه نامه فوت کند و یا دچار نقص عضو و یا از کارافتادگی دایم شود، بیمه گر متعهد است سرمایه بیمه و غرامت مربوطه را طبق شرایط این بیمه نامه و اوراق الحاقی منضم به آن و یا هرگونه توافق کتبی دیگر به ذینفع بپردازد.
موارد زیر نقص عضو و از کارافتادگی دایم کلی محسوب می شود و غرامت این موارد معادل 100 درصد سرمایه بیمه شده خواهد بود .
- نابینایی کامل و دایم از دو چشم
- از کارافتادگی دایم و کامل یا قطع دو دست، حداقل از مچ
- از کارافتادگی دایم و کامل یا قطع دو پا، حداقل از مچ
- از کارافتادگی دایم و کامل یا قطع یک دست و یک پا، حداقل از مچ
- از دست دادن هر دو پنجه ها
- قطع کامل نخاع
- ناشنوایی کامل و دایم هر دو گوش
- برداشتن فک پایین.
حداقل اضافه نرخ پوشش خطرهای جنگ، شورش، انقلاب، بلوا، اعتصاب، قیام، آشوب، اغتشاش داخلی و اقدامات احتیاطی مقامات نظامی و انتظامی: در صورتی که همراه با انواع بیمه های حوادث گروهی ارایه شود، معادل 5/0 در هزار مبلغ بیمه می باشد که فقط شامل تعهدات فوت و نقص عضو است. پوشش خطرهای مذکور تنها در قلمرو جمهوری اسلامی ایران معتبر می باشد.
حداقل اضافه نرخ پوشش خطرهای اضافی زلزله، آتشفشان، سیل و سایر بلایای طبیعی: در مناطق کم خطر در صورت درخواست بیمه گذار برابر با 1/0 در هزار مبلغ بیمه و برای مناطق پر خطر برابر با 2/0 در هزار مبلغ بیمه خواهد بود که فقط شامل تعهدات فوت و نقص عضو است. در مورد خطر زلزله این نرخ برحسب طبقه بندی مناطق چهارگانه ی خطر (که در نرخ های پیشنهادی بیمه نامه زلزله آمده است) به ترتیب در منطقه یک 1/0 در هزار، در منطقه دو 2/0 در هزار، در منطقه سه 3/0 در هزار و در منطقه چهار 4/0 در هزار مبلغ بیمه پیشنهاد می گردد.
حداقل اضافه نرخ پوشش خطر آلودگی محیطی: چنانچه منطقه زندگی و فعالیت کاری اکثریت گروه بیمه شونده دارای آلودگی های زیست محیطی و سایر ریسک های بالقوه محیطی باشد، با توجه به سابقه قبلی شرکت در این رشته در منطقه، حداقل 5% اضافه نرخ پیشنهاد می گردد.
تبصره : افرادی که دچار نقص عضو یا ناتوانی جسمانی شامل قطع یا ازکارافتادگی یک دست از مچ یا ساعد، قطع یا ازکارافتادگی یک پا از مچ یا ساق، نابینایی کامل یک چشم، یا کم شنوایی که موجب استفاده از سمعک شده است، باشند، با اضافه نرخ 20% امکان بیمه شدن خواهند داشت.