بررسی رابطه بین هوش هیجانی و مسیر ترقی شغلی کارکنان آموزش و پرورش ناحیه 5 تبریز

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین هوش هیجانی و مسیر ترقی شغلی کارکنان آموزش و پروش میباشد. این تحقیق او نوع تحقیقات کاربردی و توصیفی همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه کارکنانآموزش و پرورش ناحیه 5 تبریز در سال تحصیلی 98 - 97 به تعداد 2700 نفر می باشد. روش نمونه گیری بهصورت طبقه ای نسبتی و نمونه تحقیق با استفاده از جدول مورگان به تعداد 337 نفر تعیین گردید. داده ها باپرسشنامه پرسشنامه هوش هیجانی بار- آن و پرسشنامه مسیر ترقی شغلی دانشگاه آریزونا جمع آوری شدند.روایی پرسشنامه ها توسط اساتید مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه هوش هیجانی بار- آن و پرسشنامه مسیر ترقی شغلی با روش آلفای کرونباخ به ترتیب 81 / 0 و 71 / 0 محاسبه گردید. فرضیات و پرسش تحقیق بااستفاده از روش آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تجزیه و تحییل شدند. نتایج به دست آمدهنشان داد که بین مسیر ترقی شغلی با هوش هیجانی و مولفه های آن (مهارت های درون فردی، مهارت های بینفردی، مقابله با فشار، سازگاری و خلق کلی) رابطه مستقیم معنی دار وجود دارد. مولفه های خلق کلی و مهارتهای بین فردی بیشترین سهم را در پیش بینی مسیر ترقی شغلی کارکنان بر عهده دارند.

کلیدواژه ها:

مسیر ترقی شغلی ، هوش هیجانی ، مهارت های درون فردی و برون فردی ، مقابله با فشار ، سازگاری ، خلق کلی