تحلیل اثرات محیط زیستی گردشگری بر نواحی روستایی(مطالعه موردی: شهرستان کلاردشت)

نواحی روستایی یکی از مهمترین قطبهای اقتصادی کشور هستند که میتوانند در تولید ناخالص ملی، تامین غذای جمعیت، مواد اولیه و در نهایت رشد و توسعه اقتصادی کشور نقش برجسته ایی داشته باشند . گردشگری روستایی در دهه های اخیر به دلیل موقعیت بکر نواحی روستایی از رشد فزاینده ای برخوردار بوده است وهر روزه به علاقه مندان آن افزوده میشود. توسعه گردشگری روستایی به عنوان عاملی مهم برای اشتغال جوانان و افزایش درآمد روستاییان به حساب می آید. ایران با داشتن نواحی روستایی بسیار بکر میتواند مقصد بسیاری از گردشگران باشد و رشد و رونق اقتصادی را برای روستاییان ارمغان آورد. لازم به ذکر است که صنعت گردشگری با وجود بسیاری مزایای که دارد دارای معایبی نیز هست. گردشگری میتواند محیط زیست نواحی روستایی را به خطر اندازد، باعث تغییر آن شود و اثرات منفی بسیار زیادی مانند آلودگی آب، آلودگی هوا، ضایعات جامد و آلودگی صوتی و بصری را ایجاد نماید. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر تحلیل اثرات زیست محیطی مثبت و منفی گردشگری بر نواحی روستایی شهرستان کلاردشت با توجه حجم بالای توریست پذیری این منطقه است. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی و براساس روش توصیفی - تحلیلی است. جامعه آماری شامل 18 نقطه روستایی که از بین آنها 6 روستا به عنوان نمونه انتخاب شده است و 2220 خانوار در این منطقه ساکن بوده اند که براساس روش نمونه گیری کوکران 230 پرسشنامه توزیع و تکمیل گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج نشان میدهد در بین اثرات مثبت گردشگری بر محیط زیست متغییر افزایش اقدامات دفع بهداشتی مواد زائد خانگی، کشاورزی و صنعتی بیشترین میزان تاثیرگذاری را داشته است و در بین اثرات منفی نیز متغییر افزایش تخریب منابع طبیعی و محیط زیست بیشترین میزان تاثیرگذاری را داشته است.

کلیدواژه ها:

تحلیل اثرات ، گردشگری ، محیط زیست ، نواحی روستایی ، کلاردشت