مروری کوتاه بر سازوکار های پخت گلیسیدیل آزید پلیمر (GAP) با عامل های پخت ایزوسیاناتی و بدون ایزوسیانات

پیونده گلیسیدیل آزید پلیمر (GAP) از پیونده های پرانرژی با قابلیت استفاده در پیشرانه های جامد کامپوزیتی پرانرژی در آینده است. پیونده پلیمری پرانرژی غیرحساس از اجزای مهم پرانرژی در فرمول بندی های این پیشرانه هاست. پیونده های پلیمری به کار رفته در پیشرانه های جامد کامپوزیتی، معمولا الاستومرهای پلی یورتانی شبکه ای شده هستند که ماتریس اتصال را برای اجزای جامد فرمول بندی مانند اکسنده ها و سوخت های فلزی به همراه نرم کننده و سایر افزودنی ها با مقادیر کم فراهم می کنند. خواص پرانرژی پیونده ناشی از گروه های آزیدویی است که در شرایط احتراق تجزیه شده و تبدیل به گاز نیتروژن می شوند. در مقاله حاضر، سازوکار پخت GAP با عوامل پخت ایزوسیاناتی و غیرایزوسیاناتی بررسی شده است. مطالعات نشان می دهد، نمونه های پخت شده با عوامل پخت ایزوسیاناتی و غیرایزوسیاناتی استحکام کششی و ازدیاد طول مطلوبی دارند. اما زمان پخت، متناسب با نوع عامل پخت به کار رفته تغییر می کند. GAP پخت شده با عامل پخت ایزوسیاناتی در حین نگه داری، پیشرفت ترک نشان می دهد، در حالی که نمونه GAP پخت شده با عامل پخت بدون ایزوسیانات (BPS)، پخت بهتر و محصولی بدون هرگونه حفره و حباب در حین نگه داری به دست می دهد.

کلیدواژه ها:

عامل پخت ، ایزوسیانات ها ، گلیسیدیل آزید پلیمر ، پیونده ، پیشرانه سبز