ارزیابی ریسک های زیست محیطی خط لوله گاز در خشکی به روش FMEA (در مرحله بهره برداری)
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 867
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NREAS02_066
تاریخ نمایه سازی: 12 مرداد 1399
چکیده مقاله:
انتقال حامل های انرژی از طریق خطوط لوله یکی از اقتصادی ترین روش های انتقال گاز طبیعی، نفت و فرآورده های نفتی می باشد. انجام مطالعات ارزیابی ریسک محیط زیستی گامی در جهت شناسایی، تجزیه و تحلیل و طبقه بندی عوامل مولد خطر و در نتیجه کاهش احتمال وقوع پیامدهای نامطلوب و کنترل خطرات بالقوه این گونه طرح ها در راستای حفاظت از محیط زیست است. یکی از ابزارهای مدیریت محیط زیست، ارزیابی ریسک های زیست محیطی است. در این مطالعه روش FMEA برای ارزیابی ریسک های زیست محیطی مورد استفاده قرار گرفت. در این روش از حاصلضرب احتمال وقوع، شدت پیامد و نیز قابلیت تشخیص یک خطر درجه و سطح ریسک بدست می آید. بر اساس نتایج حاصله بالاترین سطح و درجه ریسک زیست محیطی در خطوط لوله انتقال گاز عبارتست از: آلودگی حاصل از بهره برداری نادرست با درجه و سطح ریسک 64 ، آلودگی ایجاد شده توسط نشت حاصل از خوردگی و نقص در جوشکاری و نیز آلودگی حاصل از خرابکاری و عوامل ثالث با درجه و سطح ریسک 48 . لذا با تمهیدات کنترلی، اصلاحی و مدیریتی میتوان جهت کنترل، حذف و کاهش اثرات و پیامدهای منفی زیست محیطی در خطوط انتقال گاز اقدام نمود
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سامان محمودیان
مدرس ایمنی صنعتی دانشگاه فراز گچساران و شرکت مهندسین مشاور تهران سحاب
مهدی خردمند وجدان
مسئول ایمنی، بهداشت، محیط زیست و QC شرکت نفت پاسارگاد
سید اسلام نمازی
کارشناس مسئول بازرسی کار، اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی گچساران
احمد بهره بر
مدرس ایمنی صنعتی دانشگاه غیرانتفاعی فراز گچساران و شرکت سابیر