پیش بینی بهزیستی روانشناختی براساس احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نقش واسطه ای تاب آوری در زنان نابارور

مقدمه ناباروری در واقع یک بحران پیچیده زندگی است که می تواند پیامدها و مشکلات روان شناختی بی‎شماری را به زوجین و مخصوصا زنان نابارور تحمیل کند. پژوهش حاضر، با هدف پیش بینی بهزیستی روانشناختی براساس احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نقش واسطه ای تاب آوری در زنان نابارور انجام شد. روش کار پژوهش حاضر از نوع مطالعات کاربردی و از نظر شیوه گردآوری همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز فوق تخصصی ناباروری جهاد دانشگاهی قم در سال 1397 بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به تعداد 351 نفر انتخاب شدند. شرکت کنندگان، پرسشنامه استاندارد بهزیستی روان شناختی ریف، احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل داده‎های تحقیق از نرم افزار‎های SPSS و PLS جهت انجام روش معادلات ساختاری استفاده شده است.  نتایج تحلیل داده‎ها نشان داد که بین احساس تنهایی و بهزیستی روانشناختی رابطه معکوس معنادار وجود دارد(519/0-=R)، بین حمایت اجتماعی ادراک شده با بهزیستی روانشناختی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد(483/0-=R)، تاب آوری رابطه بین احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده با بهزیستی روانشناختی واسطه گری می کند. نتیجه­گیری با توجه به نتایج بدست آمده، کاهش احساس تنهایی و افزایش حمایت اجتماعی ادراک شده زنان نابارور از یک سو و افزایش تاب آوری آنها از سوی دیگر می‎تواند بهزیستی روان شناختی آنها را افزایش دهد.    

کلیدواژه ها:

بهزیستی روان شناختی ، احساس تنهایی ، حمایت اجتماعی ادراک شده ، تاب آوری ، زنان نابارور