تاثیر امنیت اجتماعی در محلات بر حس تعلق به مسکن

با توجه به روند افزایش جمعیت و تو سعه شهرنشینی و اضافه شدن به ف ضاهای شهری و در کنار آن کوچک شدن حریم های شخصی، به نظر می رسد احساس امنیت اجتماعی از اولویت خاصی برخوردار است تا افراد بتوانند با آرامش بیشتری د رکنار هم زندگی کنند و در اثر این امنیت به حس تعلق به محیط دست یابند هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر امنیت اجتماعی برحس تعلق به مسکن می باشد ؛ محیط در سطوح مختلفی رفتار انسان را تحت تاثیر قرار می دهد و روان شناسی محیطی این تاثیر و رابطه را بین محیط و افراد مورد بررسی قرار می دهد توجه به اصول روانشناسی محیطی در مراحی معماری باعث به وجود آمدن هنجار ها در محیط های اجتماعی می شود که امنیت یکی از آن ها می باشد روانشناسی محیطی به قلمرو هایی از حریم افرد مربوط می شود که در ارتباط با محیط ، افراد جامعه و است و اکثر افراد جامعه به مورد مستمر و در مورد زندگی روزمره ی خود با آن رو به رو هستند که باعث ایجاد حس تعلق آنها به محیط می شود مسکن از فضاهایی است که آدمی بیشترین مدت زمان زندگی خود را در آن سپری می کند و بیشترین تاثیر را بر روح و جسم وی می دارد، از تاثیراتی که مسکن از محیط خود پذیرفته و بر ساکنانش می گذارد روشتحقیق، تحلیلی توصیفی می باشد و جمع آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای انجام شده است نتایج پژوهش صورت گرفته حاکی از رویکردی است که روانشناسی محیطی نسبت به محیط مسکونی دارد و نیازهای جسمانی و آرامش روحی و روانی انسان را بررسی می کند؛ که به ارتباط تنگاتنگ حس امنیت و حس تعلق می رسد، که روانشناسی محیطی خود این ادعا را ثابت می کند

کلیدواژه ها:

روانشناسی محیطی ، امنیت اجتماعی ، حس تعلق ، محیط مسکونی