پیش بینی عود مصرف مواد بر اساس آسیب های دوران کودکی : نقش میانجی بیگانگی روابط موضوعی، سازمان شخصیت مرزی و افسردگی

مقدمه: اثرات مخرب عود مصرف مواد همواره یکی از چالش­ های عمده در درمان اعتیاد بوده است. هدف این پژوهش تبیین مدل عود مصرف مواد بر اساس آسیب­ های دوران کودکی، با در نظر گرفتن نقش میانجی بیگانگی روابط موضوعی، سازمان شخصیت مرزی و افسردگی در گروهی از معتادان تحت درمان با متادون بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معتادان مرد تحت درمان با متادون شهرستان کاشان در بهار 1398 بودند. تعداد 170 نفربه روش نمونه­ گیری در دسترس و بر اساس ملاک­­­­­ های ورود و خروج انتخاب شدند. جمع­ آوری داده­­ ها از طریق مقیاس عود مصرف، آسیب­ های دوران کودکی، پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه روابط موضوعی بل، و سیاهه سازمان شخصیت کرنبرگ انجام شد. تحلیل داده ها به روش تحلیل مسیر از نوع مدل­ یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته­ ها: مدل­ یابی روابط ساختاری میان متغیرهای آسیب­ های کودکی، بیگانگی روابط موضوعی، سازمان شخصیت مرزی و افسردگی با عود مصرف مواد به صورت مستقیم و غیرمستقیم، برازندگی خوبی نشان داد ( RMSEA=0/0489). در میان مسیرهای غیرمستقیم، متغیرهای میانجی روابط موضوعی و افسردگی معنادار بودند. در مجموع این مدل 49/6 درصد از عود مصرف مواد در میان معتادان تحت درمان متادون را تبیین می­کند. نتیجه­ گیری: آسیب­ های دوران کودکی، می تواند به شکل تاثیر بر سازمان شخصیت، احساس بیگانگی و بالتبع افسردگی در دوران­ های بعدی زندگی افراد معتاد بروز کند و عود مواد راهبردی جهت رهایی از این رنج است. از این منظر شناسایی و پرداختن به عوامل مذکور، درک عمیق ­تری از عود ارائه می نماید. پیشنهاد می­ گردد متخصصین در یک بستر درمانی موثر به متغیرهای مذکور در قالب پروتکل­ های درمانی بپردازند.

کلیدواژه ها:

عود مصرف مواد ، آسیب های دوران کودکی ، روابط موضوعی ، سازمان شخصیت ، افسردگی