بررسی روشهای ویدیوگرامتری برای مدلسازی سه بعدی عوارض درمحیطهای بسته

مدلسازی سه بعدی یکی از مهمترین موضوعات در بحث فتوگرامتری می باشد. یکی از شاخه های اصلی فتوگرامتری ویدیوگرامتری است که در این شاخه، روشهای بسیار زیادی برای مدلسازی عوارض در محیط های بسته و باز طراحی شده است. در این مقاله روشهای ارائه شده برای مدلسازی سه بعدی در محیط های بسته با استفاده از ویدیوگرامتری مورد بررسی قرار گرفته اند. برای این منظور این روشها به دو دسته کلی روشهای مستقیم و معکوس تقسیم شدند. در این خصوص روش های مستقیم به دو دسته روش های استفاده کننده از تارگت و روشهایی که از تارگت استفاده نمی کنند تقسیم شدند. در مورد روشهایی که از تارگت استفاده می کنند، این روش ها با توجه به نوع تارگت استفاده شده در آنها از هم تفکیک شدند. در نهایت همه این روشها بر اساس چهار معیار دقت، سرعت، حجم داده مربوط به مدل و هزینه با هم مقایسه شدند.

کلیدواژه ها:

ویدئوگرامتری ، مدلسازی سه بعدی