تاثیر پارامترهای جوشکاری برکنترل میزان سختی جوش جهت جلوگیری از ترک برداری ناشی از هیدروژن فولاد x-65 در محیط خورنده سولفیدی

یکی از راه های جلوگیری از ترک برداری ناشی از هیدروژن در تجهیزات جوشکاری شده ، مورد استفاده در محیط های خورنده سولفیدی کنترل مقدار سختی ، فلز جوش و ناحیه متاثر از حرارت با کنترل پارامتر های جوشکاری از جمله حرارت ورودی و انجام عملیات حرارتی پس از جوشکاری ، تنش زدایی است.در این بررسی با کنترل عوامل جوشکاری ،ریز ساختار فلز جوش فولاد x-65 به فریت سوزنی و پرلیت و ریز ساختار ناحیه درشت دانه متاثر از حرارت به فریت سوزنی و بینیت با مقدار کمی کاربید آهن استحاله یافته است در نتیجه حداکثر مقدار سختی فلز جوش ، 242 ویکرز و متوسط سختی ناحیه متاثر از حرارت ، 208 ویکرز با استفاده از روش جوشکاری SMAW و حداکثر مقدار سختی فلز جوش ، 225 ویکرز و متوسط سختی ناحیه متاثر از حرارت ، 207 ویکرز بااستفاده از روش جوشکاری GTAW بدست آمده است که با استفاده از عملیات حرارتی پس از جوشکاری ، تنش زدایی میزان سختی فلز جوش 201 ویکرز و متوسط سختی ناحیه متاثر از حرارت ، 186 ویکرز کاهش یافته است که الزامات استاندارد NACE MR 0175 و NACE RP 0472 به عنوان مراجع را برآورده نموده است ، بر اساس این استاندارد ها حداکثر سختی مجاز برای ناحیه متاثر از حرارت نباید بیشتر از 248 ویکرز باشد و متوسط سختی فلز جوش از 210 ویکرز تجاوز ننماید.

کلیدواژه ها:

، HSLA65 ، ترک برداری ناشی ازهیدروژن ، سختی ناحیه متاثر از حرارت ، ارزیابی ترک هیدروژنی ، تنش زدایی