رویکرد نوین در ارزیابی زیست محیطی روسازی های بتنی و آسفالتی

تهیه روسازی راه ها، حاصل فرآیند طولانی تولید یکایک مصالح اولیه، ساخت مخلوط در کارخانه و اجرای روسازی می باشند. دو نوع روسازی رایج، روسازی بتنی و آسفالتی می باشند که در این تحقیق ارزیابی زیستمحیطی فرآیند تولید و اثرات زیست محیطی هر یک از آن ها مورد بررسی قرار گرفت و مشخص گردید. با توجه به نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت روسازی بتنی با طول عمر بیشتر، از لحاظ اقتصادی از دیدگاه سازنده نسبت به روسازی آسفالتی گران تر است اما از دیدگاه ملی، هزینه کمتری را بر عهده دولت می گذارد و نیاز به تعمیر و نگهداری کمتری دارد. همچنین، روسازی بتنی، انتشار آلاینده های زیست محیطی کمتری دارد ولی اجرای آن نسبت به آسفالت کمی مشکل تر است و نیاز به دقت بیشتری دارد. بر اساس محاسبات انجام شده، می توان نتیجه گرفت که استفاده از روسازی بتنی علاوه بر صرفه های اقتصادی ناشی از ساخت، اجرا و همچنین مزیت بهتر در بخش محیط زیست و انتشار آلاینده کمتر در محیط زیست، از دیدگاه اقتصاد محیط زیستی نیز به دلیل کمتر بودن آلاینده های تولید شده، مفید تر است در نتیجه، به دلیل کاهش آلاینده ها، منفعت اقتصادی ناشی از هزینه هایی که باید در آینده به منظور برطرف کردن معظلات آلاینده های تولید شده خرج شوند را به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی زیست محیطی روسازی ، حفظ محیط زیست ، نمره دهی روسازی ها