بررسی وضعیت کمی وکیفی آب چاه های پردیس شوکت آباد دانشگاه بیرجند

مدیریت موثر و کارآمد از منابع آبی بستگی به داشتن اطلاعات قابل اطمینان از آنها دارد. در پردیس شوکت آباد دانشگاه بیرجند چهار حلقه چاه از سال 1355 تا 1392 حفر گردیده است. سطح آب این چاه ها در زمان حفر بین 117 تا163/30 متر، عمق بین 160 تا 205 متر و دبی حداکثر بین 42 تا 50 لیتر بر ثانیه بوده است. بررسیها نشان دهنده متوسط افت سالیانه سطح آب بین 0/46 تا 1/17 متر بوده که کمترین افت در چاه باغ اناری و بیشترین افت در چاه مهندسی 2 صورت گرفته است. افت سطح آب و گرفتگی منافذ چاه ها سبب کاهش آبدهی این چاه ها به 11/2 تا 30 لیتر بر ثانیه گردیده است. بیشترین کاهش آبدهی در چاه باغ اناری و مهندسی 2 رخ داده است. کاهش آبدهی چاه باغ اناری به دلیل عمر زیاد و گرفتگی منافذ (افت شبکه) میباشد که پس از انجام عملیات ویدئومتری حفر چاه جدید و تجهیز و تکمیل با استفاده از لوله جدار UPVC پیشنهاد میگردد. کاهش آبدهی چاه مهندسی 2 به دلیل قرار داشتن در حاشیه آبخوان و آسیب پذیری بیشتر نسبت به افت سطح ایستابی نسبت به چاه نقلیه باغ اناری میباشد. مطالعات ژئوالکتریک و حفاری های صورت گرفته در چاه فرهیختگان و مهندسی 2 نشان دهنده ضخامت آبخوان حدود 30 متر در این منطقه میباشد که با این روند افت سطح آب طی 15 سال آینده این دو چاه با کاهش شدید آبدهی و یا خشک خواهند شد. هدایت الکتریکی آب چاه ها بین 1740 تا 2550 میکروموس بوده که در رده آبهای شیرین تا لب شور از نظر شرب قرار میگیرند. تغییر الگو و آبیاری فضای سبز و استفاده بهینه از منابع آب سبب پایداری این منابع آبی خواهند گردید.

کلیدواژه ها:

چاه ، دانشگاه بیرجند ، افت ، هدایت الکتریکی