نقش فضاى مرزى – پیوندى، در فرایند آفرینش معنا (ارزیابى توان معنا آفرینى فضا به کمک رویکرد نشانه شناسى)
محل انتشار: مجله هویت شهر، دوره: 5، شماره: 9
سال انتشار: 1390
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 534
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_HOVIAT-5-9_001
تاریخ نمایه سازی: 29 اسفند 1398
چکیده مقاله:
توجه به تجلیات زیبایى در معمارى مبتنى بر فرهنگ بومى از آنجا مایه دقت نظر است که مى تواند راز توانمندى مظاهر معمارىگذشته را در برانگیختن مخاطب و نیل به تجربه زیبایى شناختى آشکار نماید. به عبارتى نحوه بروز زیبایى در معمارى ایرانى واجدویژگی هایى به لحاظ زیبایى شناختى است که موجبات انبساط خاطر مخاطب را فراهم مى نماید. لذا بازشناسى ویژگى هاى متداومو صیقل خورده فضا که بتواند چنین تاثیرى بر جاى بگذارد نکته اى است که مقاله حاضر سعى دارد به وجوهی از آن دست یابدکه امروزه نیز قابل بازآفرینی باشد.ادراک زیبایى به عنوان مقوله اى حاصل برهمکنش فضاى معمارى و ناظر، بر ویژگى هایى تاکید دارد که فضا را توانمند ساختهتا بر مخاطب تاثیر گذارد. پژوهش حاضر نشان مى دهد که این مفهوم در معمارى ایرانى با خلق فضاهاى مرزى- پیوندى تجلىیافته است. فضایى که رویکرد نشانه شناسى خواهان دستیابى به ویژگى هاى کارآمد آن است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شروین میرشاهزاده
دانش آموخته دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات تهران
سیدغلامرضا اسلامی
دانشیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
علیرضا عینی فر
دانشیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران