پایداری اجتماعی در محلات حاشیه نشین(با تاکید بر محلات حاشیه نشین شهر مشهد)
محل انتشار: ششمین کنگره ملی عمران، معماری و توسعه شهری
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 401
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICSAU06_1124
تاریخ نمایه سازی: 29 اسفند 1398
چکیده مقاله:
پایداری اجتماعی یکی از ارکان توسعه ی پایدار است که در نتیجه ی بحران مصرف گرایی در عصر جهانی سازی در قرن اخیر مورد توجه قرار گرفته است. بعد اجتماعی پایداری با معیارهایی چون کیفیت محیط زندگی، میزان اجتماع پذیری فضاها و تنوع مکان ها در پهنه ی محله، سازگاری محیط سکونت و معاشرت با فرهنگ دینی و ملی، امنیت اجتماعی، میزان رضایت ساکنین از حضور در محیط که دلالت بر ایجاد محیطی پاسخگو به لایه های روحی و روانی نیازهای انسان دارد. به این منظور ابتدا پس از اشاره به مفاهیم پایداری اجتماعی و حاشیه نشینی، به روش کتابخانه ای ، عوامل عدم پایداری در محلات حاشیه نشین و آسیب های ناشی از آن را بررسی نموده و سپس به روش تفسیری - تحلیلی به ارائه ی راهبردهایی در جهت افزایش میزان پایداری اجتماعی در این مناطق میگردد. لذا بر مبنای یافته های پژوهش، برخورداری از مسکن مناسب به عنوان یکی از نیازهای اساسی در دین اسلام، قوانین ملی و بین المللی، طراحی کالبد محله متناسب با شان و منزلت، اجتماع پذیری محیط مسکن، دسترسی به محیط اشتغال، حفظ حریم خانواده در محله، حفظ حریم خصوصی افراد خانه، اهمیت فضای باز و سبز، تامین زیرساخت های شهری چون دسترسی به آب آشامیدنی سالم و شبکه فاضلاب، تامین حداقل زیربنای متناسب با سبک زندگی و نیاز خانواده ایرانی، می توان به شاخصهای پایداری اجتماعی دست یافت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آزاده یوسفی
کارشناس ارشدمعماری اسلامی