تجلی فرهنگ ایرانی و اسلامی در پیدایش عناصر و فضاهای معماری ایرانی

معماری به عنوان اجتماعی ترین هنر بشری همواره در طول تاریخ توسط افراد مختلف با نگرش های گوناگون مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. نگرش های مختلف معماری(معناگرا، فضاگرا، شکلی و...) در نوع نگاه خود و در شیوه برخورد با موضوع معماری تفاوت هایی با یکدیگر دارند.یکی از نگرش هایی که ما را، با ثبت و تحلیل رفتار انسان ها، آداب و رسوم سرزمین های مختلف و تاثیرات آنها بر ساخته های بشری آشنا می سازد، نگرش فرهنگی اجتماعی است. در این مقاله هدف آنست که با در نظر گرفتن فرهنگ، سنت و اعتقادات ایرانیان به عنوان عامل شکل دهنده بنا، برخی از آداب و رسوم و رفتارهای ایرانیان که در ساخت بناها و ساختمان های سرزمین ایران تاثیر گذار بوده است معرفی گردد،زیرا متخصصین فرهنگ گرا چون راپاپورت1 معتقدند که شکل ظرف مکانی(در اینجا خانه، مسجد، مدرسه و...) معلولی ایست از فرهنگ آن جامعه.