رهیافتی به رابطه فاصله با قافیه و سجع
محل انتشار: دوفصلنامه آموزه های قرآنی، دوره: 16، شماره: 26
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 686
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_QURN-16-26_007
تاریخ نمایه سازی: 26 فروردین 1397
چکیده مقاله:
فاصله قرآنی را به قافیه و سجع تشبیه کردهاند. آیا فاصله همچون قافیه و سجع است این مقاله در صدد بررسی ارتباط این سه اصطلاح و شباهتها و تفاوتهای آن هاست. فاصله و قافیه هر دو در پایان مقطع سخن آمده و به آن ضربآهنگ میدهند؛ با این تفاوت که آنچه برای قافیه عیب به حساب میآید، در فاصله عیب نیست. فاصله و سجع نیز در طول تاریخ، سه ارتباط تباین، اتحاد، و عام و خاص را تجربه کردهاند. عالمان کلام در ابتدا وجود هر گونه سجع را در قرآن منتفی دانسته و رابطه آن را با فاصله، تباین معرفی کردهاند. معدودی نیز به اتحاد عقیده دارند. اما بسیاری از عالمان بلاغت، فواصل دارای حروف همسان را با سجع ممدوح که در آن الفاظ به پیروی از معنا میآیند، یکسان میدانند. اینان براین باورند همان طور که قرآن از زبان عربی استفاده کرده، از صنایع ادبی آن نیزبهره برده است؛ پس می توان به وجود سجع در قرآن باور داشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدعلی مهدوی راد
دانشیار پردیس فارابی دانشگاه تهران
علی اصغر آخوندی
دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث پردیس فارابی دانشگاه تهران