من مرضیه بزرگی راد هستم . که عمدتا نوشته ها و نقاشی هایم را با بیشتر با نام مریم راد ( واژه ) می شناسند . مهندس معماری ام و دکتری زبان و ادبیات فارسی . در دو جهان زیسته ام جهان ساختن و جهان معنا . برای من معماری و ادبیات هر دو روایت هایی از زیستن اند . یکی در سنگ ؛ فضا وآهن و دیگری در واژه و اندیشه . در پژوهش های دانشگاهی ام به پیوند میان زیبایی شناسی ؛ فلسفه و شعر فارسی می پردازم و کوشیده ام مفاهیمی چون زمان ؛ جاودانگی ؛ شاعرانه زیستن را در آثار حافظ ؛ سعدی ؛ مولانا ؛ عطار و شاملو با نگاه فیلسوفان معاصر به ویژه هایدگر در گفتگو بنشانم . در عرصه ی معماری نیز دغدغه ام همواره خلق فضاهایی بوده که معنا را در کالبد تجربه می کند . فضاهایی که سکونت در آن ادامه اندیشیدن باشد . نوشته ها و تاملاتم چه در مقالات تخصصی و چه در وبلاگم تلاشی ست برای آشتی دادن تفکر و احساس ؛ فرم و معنا و روح . باور دارم انسان زمانی کامل تر زیست می کند که میان ساختن و فهمیدن ؛ بودن و دیدن پلی از آگاهی و عشق بزند .
- زندگی به سبک کبک ها
13 آبان 1404 - خواندن 4 دقیقه - بر بال جاودانگی
29 مهر 1404 - خواندن 15 دقیقه - تحلیل مفهوم گذر زمان ؛ فنا و جاودانگی در اشعار حافظ با نگاه مارتین هایدگر
28 مهر 1404 - خواندن 29 دقیقه - توسعه فردی و اجتماعی از منظر ادبیات کهن
28 مهر 1404 - خواندن 10 دقیقه - اهمیت عشق بی قید و شرط در جهان شعر ی نظامی گنجوی
28 مهر 1404 - خواندن 35 دقیقه