فلزات سنگین

تفاوت فلزات سنگین با فلزات دیگر چیه؟

✓ وزن مخصوص بالاتر: فلزات سنگین چگالی بالاتر از ۵ گرم بر سانتی متر مکعب دارند مثل: سرب، جیوه، کادمیوم، آرسنیک، این وزن زیاد باعث میشه راحت در بافت ها تجمع پیدا کنند.

✓ سمیت بالا و تجمع در بدن: برخلاف فلزات معمولی مثل آهن، روی یا منیزیم، فلزات سنگین:
⚠️ در بدن متابولیزه نمی شوند.
⚠️ در کبد، کلیه و مغز تجمع پیدا می کنند.
⚠️ اغلب باعث سرطان، ناهنجاری جنینی و اختلالات عصبی می شوند.

✓ پایداری بالا در محیط: فلزات سنگین در طبیعت تجزیه نمی شوند و سال ها باقی می مانند، بنابراین یک بار ورود، یعنی خطر دائمی برای انسان و محیط زیست.

✓ منابع مشترک اما خطر متفاوت: هر دو گروه فلزات در صنایع، آب، خاک یا غذا وجود دارند؛ اما فلزات سنگین مخصوصا در:
🔸 باتری ها
🔸 رنگ ها
🔸 لوازم آرایشی
🔸 آلودگی هوا
بیشتر مشکل ساز می شوند.

✓ اثرات فیزیولوژیک متفاوت: فلزات سنگین هیچ نقش فیزیولوژیکی مثبتی ندارند و حتی مقدار کمشان هم می تواند سمی باشد.

روش های درمان مسمومیت با فلزات سنگین چیست؟
✅ برای بسیاری از فلزات روش های درمانی وجود دارد که می تواند بدن را از آلودگی فلزات پاک کند. در این درمان ها اغلب از داروی شناخته شده ای به عنوان شلاته (chelator) استفاده می شود. شلاته به فلز سنگین متصل می شود و به بدن برای دفع آنها از طریق ادرار یا مدفوع کمک می کند. این روش به روش شلاته درمانی (chelation therapy) شناخته می شود. توجه شود که شلاته درمانی حتما باید تحت نظر یک متخصص انجام شود چون استفاده از شلاته ها باید در شرایط خاصی انجام شود و استفاده نادرست از شلاته ها سبب آسیب بیشتر به بدن می شود. شلاته ها نه تنها به فلزات سنگین بلکه به مواد معدنی مهم بدن مانند کلسیم و آهن نیز می توانند متصل شوند. بنابراین شلاته درمانی می تواند اثرات مضری چون کم آبی شدید (dehydration) بدن، واکنش های حساسیتی (allergic reactions)، آسیب به کلیه یا حتی مرگ شود.