سنتز نانوکامپوزیت مغناطیسی MnFe2O4/ZIF-8 و بررسی کارایی آن در تخریب فتوکاتالیستی تتراسایکلین
فایل این در 120 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده :
زمینه و هدف: حضور آنتی بیوتیک ها، به عنوان یکی از آلاینده های نوظهور در منابع آبی، از نگرانی های بهداشتی و محیط زیستی در سطح جهان است. نتایج مطالعات مختلف نشان دهنده آن است که فرایندهای فتوکاتالیستی به منظور حذف این آلاینده ها بسیار مطلوب عمل می کنند و قادراند در اکثر مواقع بدون تولید محصولات جانبی، موثر واقع شوند. از این رو، مطالعه حاضر با هدف سنتز نانوکامپوزیت مغناطیسی MnFe2O4/ZIF-8 و تعیین کارایی آن در حذف فتوکاتالیستی تتراسایکلین تحت تابش نور فرابنفش از محیط آبی انجام شد.
مواد و روش ها: این پژوهش از نوع تجربی- آزمایشگاهی بوده و در یک راکتور ناپیوسته برروی نمونه های سنتتیک انجام گردید. در این مطالعه ابتدا نانوذره مغناطیسی MnFe2O4 با استفاده از عصاره گیاه بادرنج بویه سنتز شد و سپس نانو ذره هیبریدی ZIF-8 در ساختار هسته-پوسته بر روی آن قرار گرفت تا ساختار کاتالیست MnFe2O4/ZIF-8 در این مطالعه تشکیل شود. مورفولوژی و سایر خواص فیزیکی و شیمیایی این ماده با استفاده از آنالیزهای تخصصی FESEM، TEM، XRD، FTIR، EDS، DRS، BET-BJH، DLS و VSM مشخصه یابی شد. همچنین تاثیر فاکتورهایی نظیر؛ pH (3، 5، 7 و 9)، دوز نانوکامپوزیت مغناطیسی (025/0 تا 1 گرم بر لیتر)، غلظت اولیه آلاینده (5 تا 100 میلی گرم بر لیتر) و زمان تماس (5 تا 180 دقیقه) در حذف فتوکاتالیستی تتراسایکلین مورد بررسی قرار گرفت. لازم به ذکر است که تمامی آزمایشات در دمای اتاق و در حجم 300 میلی لیتر در حضور نور فرابنفش (UV) و با اختلاط کامل (300 دور در دقیقه) انجام شد.
نتایج: تجزیه و تحلیل DRS نشان داد که اصلاح ماده ZIF-8 با MnFe2O4 به عنوان فوتوکاتالیست جدید MnFe2O4/ZIF-8 منجر به اصلاح قابل توجه شکاف باند انرژی از eV 19/5 به eV 53/1 شد که این خود یکی از دستاوردهای مهم این پژوهش است. همچنین، یافته ها نشان داد که نانوکامپوزیت مورد نظر دارای ویژگی سوپرپارامغناطیس با شکل کروی و اندازه ذرات بین 50 تا 60 نانومتر است. علاوه بر این، یافته های حاصل از فرآیند تخریب فتوکاتالیستی تتراسایکلین گویای آن بود که راندمان حذف آلاینده با افزایش pH افزایش و با افزایش دوز کاتالیست ، ابتدا افزایش و سپس کاهش می یابد. لذا، در شرایط بهینه (9=pH، دوز نانوکامپوزیت 5/0 گرم بر لیتر در زمان 180 دقیقه)، کارایی فرآیند فوتوکاتالیستی در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین با غلظت 20 میلی گرم بر لیتر، حدود 100 درصد به دست آمد. از سویی در همین شرایط، فرآیند MnFe2O4/UV توانست، تنها 89/61% از تتراسایکلین را حذف کند. همچنین سینتیک سرعت تخریب تتراسایکلین با استفاده از فرایندهای MnFe2O4/UV و MnFe2O4/ZIF-8/UV محاسبه شد و نتایج آن نشان داد که هر دو فرایند مورد مطالعه از معادله شبه مرتبه اول (9/0>R2) پیروی می کنند. به علاوه، پس از شش چرخه متوالی استفاده مجدد از نانوکامپوزیت مغناطیسی MnFe2O4/ZIF-8 و نانوذره MnFe2O4، راندمان کاتالیزور سنتز شده کاهش قابل توجهی را نشان نداد.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاصل از این مطالعه می توان نتیجه گرفت که با توجه به افزایش راندمان حذف تتراسایکلین طی فرایند MnFe2O4/ZIF-8/UV نسبت به فرایند MnFe2O4/UV و همچنین اصلاح باند گپ و مورفولوژی سطحی این ساختار که طی یک روش آسان، مقرن به صرفه و دوستدار محیط زیست حاصل شد؛ نانوکامپوزیت مغناطیسی سبز MnFe2O4/ZIF-8 کارایی بسیار خوبی در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محلول-های آبی دارد و می تواند به عنوان یک کاتالیست موثر در حذف سایر آلاینده های آلی و معدنی پیشنهاد گردد.
کلیدواژه ها:
نانوکامپوزیت مغناطیسی MnFe2O4/ZIF-8 ، تخریب فتوکاتالیستی ، تتراسایکلین ، سینتیک تخریب ، بازیابی و استفاده مجدد
نویسندگان
مسلم ازقندی
کمیته تحقیقات دانشجویی ، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی بیرجند، بیرجند، ایران
نگین ناصح
مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
مراجع و منابع این :
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود لینک شده اند :