نقش اعتیاد به فضای مجازی در افت تحصیلی و پیامدهای روانی _اجتماعی آن در دانش آموزان ابتدایی شهر جویم

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اعتیاد به فضای مجازی در افت تحصیلی و پیامدهای روانی–اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر جویم انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر جویم در سال تحصیلی 1405–1404 به تعداد 2743 نفر بود که از میان آنان، 337 دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اعتیاد به شبکه های مجازی صادق زاده و همکاران (1397)، پرسشنامه علل افت تحصیلی موسوی پناه و همکاران (1394) و پرسشنامه محقق ساخته پیامدهای روانی–اجتماعی استفاده شد.. نتایج نشان داد اعتیاد به فضای مجازی، افت تحصیلی و پیامدهای روانی–اجتماعی دانش آموزان را به صورت مثبت و معنادار پیش بینی می کند (0/001>p) و 23/2 درصد از تغییرات مشترک متغیرهای وابسته را تبیین می نماید. همچنین، اعتیاد به فضای مجازی با افت تحصیلی ناشی از عوامل فردی، خانوادگی و مدرسه ای و نیز با اضطراب، افسردگی و احساس تنهایی رابطه مثبت و معناداری داشت. بیشترین میزان تبیین در میان پیامدهای روانی–اجتماعی مربوط به احساس تنهایی با 15/1 درصد و پس از آن اضطراب با 13/8 درصد و افسردگی با 12/7 درصد بود. بر اساس یافته های پژوهش، استفاده افراطی و کنترل نشده از فضای مجازی می تواند عملکرد آموزشی و سازگاری روانی–اجتماعی دانش آموزان ابتدایی را تضعیف کند؛ بنابراین، آموزش سواد رسانه ای، نظارت آگاهانه والدین و مدارس و ایجاد تعادل میان فعالیت های مجازی، تحصیلی، خانوادگی و اجتماعی ضروری است.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به فضای مجازی ، افت تحصیلی ، پیامدهای روانی–اجتماعی ، اضطراب ، افسردگی ، احساس تنهایی