اثربخشی درمان فراتشخیصی هیجان محور مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر کاهش علائم سوگ طولانی شده و افزایش تاب آوری روان شناختی در مراجعان داغدار کلینیک ها و مراکز خدمات روان شناختی شهر مشهد

چکیده (Persian Abstract) عنوان: اثربخشی درمان فراتشخیصی هیجان محور مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر کاهش علائم سوگ طولانی شده و افزایش تاب آوری روان شناختی در مراجعان داغدار هدف: هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی درمان فراتشخیصی هیجان محور (بر پایه کارآمدی هیجانی) بر کاهش علائم سوگ طولانی مدت و ارتقای تاب آوری روان شناختی در مراجعان داغدار مراجعه کننده به کلینیک های روان شناختی شهر مشهد بود. روش: پژوهش حاضر با طرح نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه مراجعان داغدار مراجعه کننده به مراکز خدمات روان شناختی مشهد بودند که از میان آنان نمونه ای به حجم 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارش شدند. گروه آزمایش تحت پروتکل درمان فراتشخیصی هیجان محور قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس سوگ طولانی مدت (PG-13) و مقیاس تاب آوری کانر-دیویدسون (CD-RISC) بودند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که مداخله فراتشخیصی هیجان محور منجر به کاهش معنادار علائم سوگ طولانی مدت و افزایش معنادار تاب آوری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (P<0.05). نتیجه گیری: درمان فراتشخیصی هیجان محور به دلیل تمرکز بر مهارت های کارآمدی هیجانی، رویکردی کارآمد برای مدیریت فرایندهای سوگ و بازسازی تاب آوری در مراجعان داغدار است و می تواند به عنوان یک پروتکل درمانی در کلینیک های تخصصی مورد استفاده قرار گیرد. واژگان کلیدی: درمان فراتشخیصی، کارآمدی هیجانی، سوگ طولانی مدت، تاب آوری روان شناختی، داغدیدگی.

کلیدواژه ها:

درمان فراتشخیصی ، کارآمدی هیجانی ، سوگ طولانی مدت ، تاب آوری روان شناختی ، داغدیدگی.