بکارگیری روش های تصمیم گیری چندشاخصه جهت ارزیابی ریسک های مدیریت دانش پروژه (مطالعه موردی: شرکت معدنی و صنعتی گل گهر)

در دنیای رقابتی امروز، افزایش هزینه های پروژه و از دست رفتن دانش مرتبط با آن، چالش های جدی را برای سازمان ها به وجود می آورد. بنابراین، حفظ و مدیریت دانش پروژه به یکی از ارزشمندترین دارایی ها تبدیل می شود. در این پژوهش، با مرور ادبیات و مطالعات انجام شده، 40 معیار ریسک مرتبط با مدیریت دانش پروژه شناسایی می شود. در گام اول، پرسشنامه ای برای وزن دهی این معیارها بین 5 نفر از خبرگان پروژه توزیع می شود و محاسبات مربوطه با استفاده از روش بهترین- بدترین گروهی انجام می گیرد. سپس، پرسشنامه ای دوم با نظرات 15 خبره تکمیل می شود و با بهره گیری از روش های پیشرفته ای همچون پرومته فازی، مارکوس فازی، تاپسیس فازی، آراس فازی، کوکوسو فازی و واسپاس فازی، اولویت بندی ریسک ها صورت می پذیرد. در نهایت، برای ادغام تمامی نتایج، از روش کوپلند استفاده می شود که نتایج نشان می دهد ریسک شماره 3 در اولویت اول، ریسک شماره 40 در اولویت دوم و ریسک شماره 23 در اولویت سوم قرار می گیرد، در حالی که ریسک شماره 21 به عنوان کم اهمیت ترین ریسک شناسایی می شود. همچنین، تحلیل حساسیت با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن نشان می دهد که در روش پرومته، تغییرات در سناریوها حداقلی است، اما در سایر روش ها، سناریوی دوم بیشترین تغییرات را تجربه می کند. شناسایی و طبقه بندی ریسک های دانش می تواند هم برای مدیران و هم برای مالکان سازمان ها مفید باشد، به ویژه در ارزیابی و اولویت بندی پروژه ها بر اساس وزن ریسک ها. حتی اگر هزینه های مالی ریسک های دانش بالا باشد، توجه به این ریسک ها برای جلوگیری از پیامدهای جدی و احتمالی ضروری است. از این رو، مدیران و مالکان باید از این خطرات آگاه باشند و اقدامات لازم برای کاهش پیامدهای منفی را در نظر گیرند. رویکرد پیشنهادی این پژوهش می تواند ابزاری کارآمد برای تصمیم گیری های عملیاتی و راهبردی در مدیریت ریسک های پروژه ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش پروژه ، ارزیابی ریسک ، تصمیم گیری چند شاخصه