پیش بینی شیفتگی تحصیلی بر اساس سرسختی ذهنی و پایستگی تحصیلی با نقش میانجی هیجان های مثبت تحصیلی در دانشجویان پزشکی

هدف پژوهش حاضر پیشبینی شیفتگی تحصیلی بر اساس سرسختی ذهنی و پایستگی تحصیلی با نقش میانجی هیجانهای مثبت تحصیلی در دانشجویان پزشکی بود. روش پژوهش مدلسازی معادالت ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش تمامی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسالمی تهران در سالتحصیلی 05-1404 بود. تعداد افراد نمونه براساس فرمول تباچنیک و فیدل )2013 )200 نفر در نظر گرفته شد که به روش نمونهگیری طبقهای نسبی انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها در این از پرسشنامههای شیفتگی تحصیلی مارتین و جکسون )2008 ،)سرسختی ذهنی کالف و همکاران )2002 ،)پایستگی تحصیلی مارتین و مارش )2008 )و هیجانهای مثبت تحصیلی پکران و همکاران )2011 )استفاده شد. تحلیلها با استفاده از نرمافزار SmartPLS نسخه 3 انجام شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادهها نشانداد که شیفتگی تحصیلی بر اساس سرسختی ذهنی با ضریب تاثیر 17.0 و پایستگی تحصیلی با ضریب تاثیر 06.0 با نقش میانجی هیجانهای مثبت تحصیلی در دانشجویان پزشکی، بهطور مثبت، قابل پیشبینی است. همچنین، شیفتگی تحصیلی بر اساس سرسختی ذهنی با ضریب تاثیر 17.0 بهطور مثبت در دانشجویان پزشکی قابل پیشبینی است. بعالوه، شیفتگی تحصیلی بر اساس پایستگی تحصیلی با ضریب تاثیر 20.0 بهطور مثبت در دانشجویان پزشکی قابل پیشبینی است. نهایتا، شیفتگی تحصیلی بر اساس هیجانهای مثبت تحصیلی با ضریب تاثیر 34.0 بهطور مثبت در دانشجویان پزشکی قابل پیشبینی است. این یافتهها نشان میدهد سرسختی ذهنی و پایستگی تحصیلی میتوانند با تقویت سازگاری تحصیلی و هیجانهای مثبت، زمینه افزایش شیفتگی تحصیلی را فراهم کنند. همچنین، هیجانهای مثبت تحصیلی میتوانند نقش مهمی در پیوند میان منابع روانشناختی دانشجو و درگیری عمیقتر او با فعالیتهای تحصیلی داشته باشند.

کلیدواژه ها:

شیفتگی تحصیلی ، سرسختی ذهنی ، پایستگی تحصیلی ، هیجان های مثبت تحصیلی